تاثیر روش آموزش بازسازی اِسنادی بر درماندگی آموخته شده و خودپنداره‌ی تحصیلی و اهمال‌کاری تحصیلی دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیری خاص

هدف: دانش‌آموزان با اختلالات یادگیری خاص، به دلیل تجربه مداوم شکست‌های تحصیلی، دارای سبک‌های اِسنادی بدبینانه می‌باشند. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر روش بازسازی اِسنادی بر درماندگی آموخته‌شده، خودپنداره تحصیلی و اهمال‌کاری تحصیلی دانش‌آموزان دارای اختلالات یادگیری خاص، انجام شد. روش‌ها: روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش‌آموزان مبتلا به اختلالات یادگیری خاص در مقطع ابتدایی شهر قم بود که در مراکز اختلالات یادگیری، در حال آموزش بودند. برای نمونه پژوهش، 30 نفر از دانش-آموزانی که کمترین نمره را در پرسشنامه سبک‌های اسنادی بدست آوردند؛ با روش نمونه‌گیری دردسترس انتخاب و به‌طور تصادفی در در دو گروه آزمایش و کنترل، گمارده شدند. گروه آزمایش، برنامه بازآموزی شناختی را طی 11 جلسه 45 دقیقه‌ای، دریافت نمودند و گروه کنترل فقط در برنامه‌های متداول مرکز، شرکت کردند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه‌های سبک‌های اِسنادی (کازلو و تانن‌بام، 1996)، درماندگی آموخته‌شده (کوینلس و مک‌درمات، 1982)، خودپنداره تحصیلی (منداگلیو و پی‌ریت، 1995)، اهمال‌کاری تحصیلی (سولومون و راثبلوم، 1984)، بود که در دو مرحله پیش‌‌آزمون و پس آزمون اجرا شدند. داده‌های پژوهش با استفاده از تحلیل کوواریانس در نرم‌‌افزار spss-26، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: نتایج نشان داد آموزش بازسازی اِسنادی بر افزایش خودپنداره تحصیلی و کاهش درماندگی آموخته‌شده و اهمال‌کاری تحصیلی دانش‌آموزان دارای اختلالات یادگیری خاص اثربخش بوده است (0.01>p). نتیجه‌گیری: بنابراین، می‌توان از برنامه آموزشی بازسازی اِسنادی در زمینة بهبود خودپنداره تحصیلی و کاهش درماندگی آموخته‌شده و اهمال‌کاری تحصیلی دانش‌آموزان مبتلا به اختلال یادگیری خاص، استفاده نمود

the effect of attributional retraining method on learned helplessness and academic self-concept and academic procrastination of students with specific learning disabilities

objective: students with specific learning disabilities have pessimistic attributional styles due to their continuous experience of academic failures. this study was conducted with the purpose of investigating the effect of attributional reconstruction method on learned helplessness, academic self-concept, and academic procrastination of students with specific learning disabilities. methods: the research method was a quasi-experimental design with a pre-test-post-test design with a control group. the statistical population included students with specific learning disabilities in elementary school in qom who were receiving education in learning disability centers. for the research sample, 30 students who obtained the lowest score in the attributional styles questionnaire were selected using the available sampling method and randomly assigned to two experimental and control groups. the experimental group received the cognitive retraining program in 11 session’s 45-minute and the control group only participated in center's conventional programs. research tools included questionnaires attributional styles (kaslow & tannenbaum, 1996), learned help‌lessness (quinless & mcdermott, 1982), academic self-concept (mendaglio & pyryt, 1995), academic procrastination (solomon & rothblum, 1984), which were administered in two stages: pre-test and post-test. research data were analyzed using analysis of covariance in spss-26 software. results: the results showed that attributional retraining training was effective in increasing academic self-concept and reducing learned helplessness and academic procrastination in students with specific learning disabilities (p<0.01). conclusion: therefore, the attributional reconstruction training program can be used to improve academic self-concept and reduce learned helplessness and academic procrastination in students with specific learning disorders.