اثربخشی تمرینات توان‌بخشی با و بدون الگوهای مشاوره‌ای بر مهارت دست‌نویسی دانش‌آموزان دارای اختلال نوشتن

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی تمرینات توان‌بخشی با و بدون الگوهای مشاوره‌ای بر مهارت دست‌نویسی دانش‌آموزان دارای اختلال نوشتن انجام گردید. روش : پژوهش از نوع کاربردی و نیمه‌آزمایشی بود که به‌صورت پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل دانش‌آموزان دختر دارای اختلال نوشتن پایه ششم مدارس دولتی عادی در منطقه 4 شهر کرج بود. بدین منظور 45 نفر از بین جامعه آماری به صورت تصادفی در سه گروه 15 نفری قرار گرفتند. در مراحل قبل و بعد از مداخله از آزمون مهارت دست‌نویسی مینه سوتا (1993) و اختلال نوشتن فلاح چای (1374) استفاده گردید. مداخلات توانبخشی در 10 جلسه 60 دقیقه‌ای برای گروه توانبخشی به صورت گروهی اجرا شد. جلسات مشاوره‌ای نیز در 8 جلسه 60 دقیقه‌ای برای گروه مشاوره اجرا گردید. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون تحلیل کواریانس چندمتغیری (مانکووا) و آزمون تعقیبی بونفرونی در محیط نرم‌افزار spss-26 در سطح 0.05 استفاده گردید. یافته‌ها: تمرینات توان‌بخشی با و بدون الگوهای مشاوره‌ای بر بهبود مهارت دست‌نویسی و کاهش اختلال نوشتن دانش‌آموزان، تاثیر معنادار داشت (0.05>p). تمرینات توان‌بخشی با الگوهای مشاوره‌ای تاثیر بیشتری نسبت به تمرینات توان‌بخشی بدون الگوهای مشاوره‌ای بر بهبود مهارت دست‌نویسی و کاهش اختلال نوشتن دانش‌آموزان داشت (0.05>p). نتیجه‌گیری:‌ درصورتی که از الگوهای مشاوره‌ای در کنار تمرینات توان‌بخشی استفاده شود، می‌توان بهبود مهارت دست‌نویسی و کاهش اختلال نوشتن را در دانش‌آموزان شاهد بود.

the effectiveness of rehabilitation exercises with and without counseling patterns on the handwriting skills of students with writing disorders

the present study was conducted with the aim of investigating the effectiveness of rehabilitation exercises with and without counseling patterns on the handwriting skills of students with writing disorders. method: the research was applied and semi-experimental, which was conducted as a pre-test and post-test with a control group. the statistical population of the research included female students with writing disorders in the sixth grade of normal public schools in district 4 of karaj city. for this purpose, 45 people from the statistical population were randomly divided into three groups of 15 people (rehabilitation exercise group, rehabilitation exercise + counseling group, and control group). in the stages before and after the intervention, the minnesota handwriting skill test (1993) and fallah chai's writing disorder (1374) were used. rehabilitation interventions were in 10 60-minute sessions for the rehabilitation group. counseling sessions were also conducted in 8 sessions of 60 minutes for the counseling group. to analyze the data, multivariate of covariance (mancova) and bonferroni's post hoc test were used in the spss-26 software environment at the level of 0.05. results: rehabilitation exercises with and without counseling patterns a significant effect on improving handwriting skills and reducing students' writing disorders (p<0.05). rehabilitation exercises with counseling patterns had a greater effect than rehabilitation exercises without counseling patterns on improving handwriting skills and reducing students' writing disorders (p<0.05). conclusion: if counseling patterns are used along with rehabilitation exercises, it is possible to witness the improvement of handwriting skills and the reduction of writing disorders in students.