اثربخشی آموزش مداخله شناختی- هیجانی- اجتماعی حافظه فعال بر بهبود خلاقیت کلامی، خودکارآمدی تحصیلی و خودآگاهی شناختی دانش‌آموزان دارای ناتوانی‌های یادگیری

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش مداخله شناختی- هیجانی- اجتماعی حافظه فعال بر بهبود خلاقیت کلامی، خودکارآمدی تحصیلی و خودآگاهی شناختی دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیری بود. روش پژوهش شبه آزمایشی و از نوع طرح‌های پیش آزمون- پس‌آزمون و به روش چهارگروهی سولومون بود. جامعه آماری، شامل تمامی دانش‌آموزان ابتدایی دارای اختلال یادگیری در سال تحصیلی 1401-1402 بود. برای جمع‌آوری داده‌ها در این مطالعه از آزمون خلاقیت کلامی تورنس (1979)، خودکارآمدی تحصیلی جینگ و مورگان (1999) و خودآگاهی شناختی ولز (2004) استفاده شد. داده‌های جمع‌آوری شده با تحلیل کواریانس و آزمون تعقیبی شفه تجزیه و تحلیل شدند. نتایج تحلیل داده‌ها نشان داد که آموزش مداخله شناختی- هیجانی- اجتماعی حافظه فعال به طور معناداری باعث بهبود خلاقیت کلامی، خودکارآمدی تحصیلی و خودآگاهی شناختی دانش آموزان شد. از طرفی نتایج آزمون تعقیبی شفه نشان داد که اجرا یا عدم اجرای پیش آزمون بر نتایج پژوهش تاثیر معنادار نداشت. و میانگین نمرات تمامی متغیرهای پژوهش (خلاقیت کلامی، خودکارآمدی تحصیلی و خودآگاهی شناختی) در هر دو گروه آزمایش به طور معناداری افزایش یافت، اما در گروه کنترل تغییری نداشت. بنابراین براساس نتایج این مطالعه به نظر می‌رسد آموزش مداخله شناختی- هیجانی- اجتماعی حافظه فعال به دلیل برخورداری از تکالیف چند- جانبه، متنوع، متعدد، و متناسب با توانایی‌های دانش‌آموزان بر بهبود خلاقیت کلامی، خودکارآمدی تحصیلی و خودآگاهی شناختی دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیری، موثر است.

the effectiveness of cognitive-emotional-social working memory intervention training on improving verbal creativity, academic self-efficacy, and cognitive self-awareness of students with learning disabilities

the aim of the present study was to investigate the effectiveness of cognitive-emotional-social intervention training in working memory on improving verbal creativity, academic self-efficacy, and cognitive self-awareness of students with learning disabilities. the research method was quasi-experimental, pre-test-post-test design, and solomon four-group method. the statistical population included all elementary students with learning disabilities in the 2012-2013 academic year. the torrance verbal creativity test (1979), jing and morgan academic self-efficacy (1999), and wells cognitive self-awareness (2004) were used to collect data in this study. the collected data were analyzed using analysis of covariance and scheffe post hoc test. the results of data analysis showed that cognitive-emotional-social intervention training in working memory significantly improved verbal creativity, academic self-efficacy, and cognitive self-awareness of students. on the other hand, the results of scheffe post hoc test showed that the implementation or non-implementation of the pre-test had no significant effect on the results of the study. and the mean scores of all research variables (verbal creativity, academic self-efficacy, and cognitive self-awareness) increased significantly in both experimental groups, but did not change in the control group. therefore, based on the results of this study, it seems that cognitive-emotional-social intervention training of working memory is effective in improving verbal creativity, academic self-efficacy, and cognitive self-awareness of students with learning disabilities due to the presence of multi-faceted, diverse, and numerous tasks that are appropriate to the students’ abilities.