پدیده رهاشدگی در دانش آموزان نارساخوان: درک پیامدهای بلندمدت غفلت از دانش آموزان نارساخوان

هدف: هدف از این پژوهش، واکاوی پدیده رهاشدگی در دانش آموزان نارساخوان و درک پیامدهای بلند مدت آن بود. روش ها: روش پژوهش، کیفی و از نوع تحلیل پدیدارشناسی تفسیری بود. جامعه پژوهشی شامل تمام دانش آموزان نارساخوان در دوره متوسطه دوم در سال تحصیلی 1403-1402 در استان یزد بودند. با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند، تعداد شش نفر از دانش آموزان انتخاب شده و با آنان مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته انجام و داده ها گردآوری شد. برای تجزیه و تحلیل داده های حاصل از مصاحبه، از روش دیکلمن، آلن و تانر (1989)، استفاده شد. همچنین با استفاده از منابع کتابخانه ای و پایگاه های اطلاعاتی معتبر داخلی و بین المللی، قوانین مربوط به آموزش و پرورش استثنایی مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد تجربه زیسته دانش آموزان نارساخوان دربردارنده سه مضمون اصلی چالش های تحصیلی (شامل مضمون های فرعی مشکلات تحصیلی، استراتژی های جبرانی، حمایت ها و تسهیلات پس از دوره ابتدایی)، چالش های اجتماعی (شامل مضمون های فرعی تجارب اجتماعی مثبت و تجارب اجتماعی منفی) و چالش های عاطفی (شامل مضمون های فرعی هیجانات سازنده و هیجانات مخرب) بود. نتیجه گیری: یافته های حاصل از این پژوهش شکاف های مطالعاتی را نشان می دهد که در زمینه چالشهای نوجوانان و بزرگسالان نارساخوان وجود دارد. بنابراین بایسته است سیاست گذاران آموزشی، رویکرد خود را تغییر دهند و گمان نکنند که حمایت های همه جانبه در دوران طلایی آموزش و پرورش آنها هزینه مازاد برای دولت ایجاد می کند، بلکه واقع بینانه آن است که این حمایت را نوعی سرمایه گذاری برای شکوفا شدن استعدادهای بالقوه آنها بدانند.

the phenomenon of abandonment in dyslexic students: understanding the long-term consequences of neglecting dyslexic students

introduction ccording to the international dyslexia association (2017), dyslexia is a specific learning difficulty that affects approximately 15% of students. the review of literature showed that specific identification of psychological and emotional challenges related to the diagnosis of dyslexia have gained much attention (taylor & vestergaard, 2022 & tanner, 2009). brewer, urwin, & witham (2023) found that scientific and social support of dyslexia students should continue until the end of the university. nevill (2023) suggested that more research should be performed on the experience of dyslexic students, so that the voice of these students can be heard more. in most cases, dyslexic students are excellent in certain fields, which are called twice exceptional or 2e (having both disability and exceptional ability). although modern approaches to dyslexia emphasize the importance of neurodiversity in society, little attention has been paid to this issue (hettiarachchi, 2021). the present study has focused on abandonment phenomenon that has not been found in any research so far and it means that dyslexic students benefit from educational services only in the primary school and then they are abandoned in the educational system. however, the law on the education of exceptional children in iran explicitly mentions the necessity of supporting exceptional students until the end of secondary school.