بررسی آموزش راهبردهای خودتنظیمی بر سازگاری اجتماعی و هماهنگی دیداری حرکتی دانش آموزان دارای ناتوانی های یادگیری

هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش راهبردهای خودتنظیمی بر سازگاری اجتماعی و هماهنگی دیداری حرکتی دانش‌آموزان دارای ناتوانی‌های یادگیری بود. مواد و روش ها: پژوهش حاضر از لحاظ هدف جزء پژوهش‌های کاربردی و از لحاظ روش از نوع مطالعات نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعۀ پژوهش را کلیه دانش‌آموزان دارای ناتوانی های یادگیری در شهر تهران در سال 1401- 1400 تشکیل دادند که از بین آن‌ها به صورت در دسترس 30  نفر انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) گماشته شدند. ابزار این پژوهش شامل پرسشنامه سازگاری سینها و سینگ (1993) و هماهنگی دیداری حرکتی (1950) بود. گروه آزمایش پروتکل راهبردهای خودتنظیمی را طی 8 جلسه 50 دقیقه‌ای دریافت کرد؛ اما گروه کنترل هیچ مداخله‌ای را دریافت نکرد. تجزیه و تحلیلی داده ها، از طریق تحلیل واریانس آمیخته (با اندازه‌گیری مکرر) در نرم افزار spss نسخه 26 انجام شد.یافته ها: یافته‌ها نشان داد بین نمرات سازگاری اجتماعی و هماهنگی دیداری حرکتی در سه مرحله پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری با لحاظ کردن گروه‌های مختلف آزمایش و کنترل تفاوت معناداری وجود دارد (0.05>p).نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده، می توان گفت آموزش راهبردهای خودتنظیمی می‌تواند بر سازگاری اجتماعی و هماهنگی دیداری حرکتی دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیری موثر باشد و به عنوان روشی جهت بهبود سازگاری اجتماعی و هماهنگی دیداری حرکتی دانش‌آموزان مورد استفاده قرار گیرد.

effectiveness of teaching self-regulation strategies on social adaptation and visual-motor coordination of students with learning disabilities

objective: the purpose of the present research was to investigate the effectiveness of teaching self-regulation strategies on social adaptation and visual motor coordination of students with learning disabilities.methods: in terms of the purpose, the current research was applied research and in terms of method, it was a semi-experimental study with a pre-test, post-test design with a control group. the research population consisted of all students with learning disabilities in tehran in 1401-1400. 30 people were selected by connivance sampling method and randomly were assigned into two experimental (15 people) and control (15 people) groups. the tools of this research included sinha and singh’s compatibility questionnaire (1993) and visual motor coordination (1950). the experimental group received the protocol of self-regulation strategies during 8 sessions of 50 minutes, but the control group did not receive any intervention. data analysis was done through mixed variance analysis (with repeated measurement) in spss version 26 software.results: the findings showed that there was a significant difference between the scores of social adaptation and visual motor coordination in the three stages of pre-test, post-test and follow-up by considering different experimental and control groups (p>0.05).conclusion: according to the results, it can be said that teaching self-regulation strategies can be effective on social adaptation and visual-motor coordination of students with learning disabilities and can be used as a method to improve social adaptation and visual-motor coordination of students.students have assessment problems.