مقایسه اثربخشی روش‌های آموزشی فنوگرافیکس و دیویس بر عملکرد خواندن و هیجان تحصیلی دانش‌آموزان مقطع ابتدایی دارای اختلال خواندن

هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی روش‌های آموزشی فنوگرافیکس و دیویس بر عملکرد خواندن و هیجان‌تحصیلی دانش‌آموزان مبتلا به نارساخوانی بود. طرح پژوهش آزمایشی از نوع پیش آزمون، پس آزمون بود. لذا به منظور انجام این پژوهش از روش نمونه گیری تصادفی استفاده شد. تعداد 21 دانش‌آموز نارساخوان 8 ساله در پایه دوم ابتدایی به منظور اقدامات آزمایشی در سه گروه جایگزین شدند، که شامل 9 دختر و 12 پسر بودند. پس از اجرای پیش‌آزمون در هر سه گروه، گروه آزمایشی اول طی 12 جلسه 45 دقیقه ای تحت آموزش فنوگرافیکس، گروه آزمایشی دوم طی 16 جلسه 30 دقیقه ای تحت آموزش دیویس قرار گرفتند و گروه گواه هیچ آموزش ویژه‌ای دریافت نکرد. یافته‌ها نشان داد که، روش‌های آموزشی فنوگرافیکس و دیویس بر مولفه‌های ترکیب، دانش کدها و پردازش شنیداری تاثیرگذار بود ولی بر بعد تجزیه تاثیری نداشت. در مقایسه میزان اثربخشی دو روش نیز مشخص شد که روش دیویس در مقایسه با روش فنوگرافیکس بر مولفه‌ی پردازش شنیداری تاثیرگذارتر است. با این حال در سایر مولفه‌های عملکرد خواندن، تفاوتی بین دو روش فنوگرافیکس و دیویس وجود نداشت. علاوه براین، یافته‌ها موید اثربخشی روش‌های آموزشی فنوگرافیکس و دیویس در کاهش خستگی و اضطراب دانش‌آموزان نارساخوان بود. همچنین روش دیویس موجب افزایش هیجان تحصیلی لذت می‌شد؛ اما روش فنوگرافیکس تاثیر معنی‌داری بر این هیجان نداشت. نتایج حاصل از پژوهش در راستای شباهت‌ها و تفاوت‌های دو روش فنوگرافیکس و دیویس بر عملکرد خواندن و  هیجانات تحصیلی دانش‌آموزان نارساخوان مورد بحث قرار گرفت. لذا می‌توان اذعان کرد که از هر دو روش آموزشی برای کمک به دانش‌آموزان نارساخوان در مقطع ابتدایی می‌توان بهره گرفت.

Comparison of the effectiveness of phenographic and Davis Education methods on reading performance and Academic emotion of elementary students with reading disorder

The aim of this study was to compare the effectiveness of Phonographic and Davis teaching methods on reading performance and academic emotion of students with dyslexia. The experimental research design was pretest, posttest. Therefore, in order to conduct this research, random sampling method was used. Twentyeight 8yearold dyslexic students in the second grade of elementary school were substituted for experimental activities in three groups, including 9 girls and 12 boys. After performing the pretest in all three groups, the first experimental group underwent phenographics training for 12 sessions of 45 minutes, the second experimental group underwent Davis training for 16 sessions of 30 minutes, and the control group did not receive any special training. The findings showed that the phonographic and Davis teaching methods had an effect on the components of composition, knowledge of codes and auditory processing, but had no effect on the analysis dimension. Comparing the effectiveness of the two methods, it was found that the Davis method is more effective on the auditory processing component than the phonographic method. However, in other components of reading performance, there was no difference between Phonographic and Davis methods. In addition, the findings confirmed the effectiveness of phonographic and Davis teaching methods in reducing fatigue and anxiety in dyslexic students. Davis’s method increased academic excitement, but the phonograph method did not have a significant effect on academic excitement. The results of the study were discussed in line with the similarities and differences between the two methods of phenography and Davis on reading performance and academic excitement of dyslexic students. So, it can be acknowledged that both educational methods can be used to help dyslexic students in elementary school.