اثربخشی روان‌درمانی مثبت‌نگر بر کمال‌گرایی و انسجام روانی زنان متاهل بدون فرزند

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی روان‌درمانی مثبت‌نگر بر کمال‌گرایی و انسجام روانی زنان متاهل بدون فرزند انجام گرفت. روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعۀ آماری شامل زنان متاهل بدون فرزند شهر اصفهان در سه‌ماهۀ بهار 1401 بود. در این پژوهش 35 زن متاهل بدون فرزند به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و با گمارش تصادفی در گروه‌های آزمایش و گواه جای‌دهی شدند (18 زن در گروه آزمایش و 17 زن در گروه گواه). گروه آزمایش روان‌درمانی مثبت‌نگر را طی دو و نیم ماه در ده جلسۀ 90 دقیقه‌ای دریافت کردند. پرسشنامه‌های این پژوهش شامل پرسشنامۀ کمال‌گرایی (pq) و پرسشنامۀ انسجام روانی (pcq) بود. داده‌های پژوهش به شیوۀ تحلیل واریانس آمیخته و آزمون تعقیبی بونفرونی با نرم‌افزار آماری spss-23 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد روان‌درمانی مثبت‌نگر بر کمال‌گرایی (0/0001>p؛ 0/64=eta؛ 60/20=f) و انسجام روانی (0/0001>p؛ 0/54=eta؛ 39/66=f) زنان متاهل بدون فرزند تاثیر معنادار دارد. براساس یافته‌های پژوهش می‌توان چنین نتیجه گرفت که روان‌درمانی با بهره‌گیری از فنونی مانند چشم‌انداز مثبت به زندگی، آموزش خوش‌بینی و امید به آینده به‌عنوان یک روش کارآمد می‌تواند برای کاهش کمال‌گرایی و بهبود انسجام روانی زنان متاهل بدون فرزند مورد استفاده قرار گیرد.

efficacy of positivist psychotherapy on the perfectionism and psychological coherence in married childless women

the objective of the current study was to examine the effectiveness of positivist psychotherapy in enhancing the perfectionism and psychological coherence in married, childless women. the study was quasi-experimental in nature, utilizing the control group method, pre-test, and post-test. the statistical population of the research consisted of married women who were childless and residing in the city of isfahan during the spring of 2022. the purposive sampling method was employed to select thirty-five married women who were infertile. the women were randomly assigned to the experimental and control groups, with 18 women in the experimental group and 17 in the control group. ten ninety-minute sessions of positivist psychotherapy were administered to the women in the experimental group over a period of two and a half months. the applied questionnaires in the study included perfectionism questionnaire (pq) and psychological coherence questionnaire (pcq) were implemented in the investigation. the spss23 software was used to analyze the data from the study using a mixed anova and post hoc bonferroni test. the results showed that positivist psychotherapy has significant effect on the perfectionism (f=60.20; eta=0.64; p<0.0001) and psychological coherence (f=39.66; eta=0.54; p<0.0001) of married childless women. according to the findings of the study it can be concluded that positivist psychotherapy can be used as an efficient method to decrease perfectionism and improve psychological coherence of married childless women through employing techniques such as positive vision toward the life, training optimism and hope to the future.