بررسی میکروپلاستیک‌های موجود در کمپوست آماده مصرف در فضای سبز شهری و کشاورزی اصفهان

مقدمه: پتانسیل خطرات زیست ‌محیطی و سلامتی میکروپلاستیک‌ها (ذرات کمتر از 5 میلی‌متر)، نگرانی‌های زیادی را در جامعه امروزی ایجاد می‌کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی مقدار، نوع و شکل میکروپلاستیک‌های موجود در کمپوست آماده مصرف در فضای سبز شهری و کشاورزی اصفهان در سال 1402 انجام شد.روش‌ها: در این مطالعه، تجزیه و تحلیل فراوانی، نوع و ویژگی‌های مورفولوژیک میکروپلاستیک‌ها در کمپوست آماده مصرف در فضای سبز شهری و کشاورزی اصفهان با استفاده از روش الک کردن، هضم فنتونی، شناورسازی بر اساس چگالی با نمک اشباع و فیلتراسیون به منظور جداسازی ذرات میکروپلاستیک و استفاده از میکروسکوپ استریو جهت شمارش و تعیین شکل و انجام طیف‌سنجی fourier-transform infrared spectroscopy (ftir) برای شناسایی نوع پلیمرهای میکروپلاستیک‌ها مورد بررسی قرار گرفت.یافته‌ها: به طور میانگین، 7395.1 ± 36145.8 ذره میکروپلاستیک در هر کیلوگرم کمپوست وجود داشت. میکروپلاستیک‌های شمارش شده در بازه 5000-1000 میکرومتر بیشترین فراوانی (78 درصد) را به خود اختصاص دادند. پنج پلیمر شامل پلی‌اتیلن ترفتالات (polyethylene terephthalate یا pet)، پلی‌پروپیلن (polypropylene یا pp)، پلی‌اتیلن (polyethylene یا pe)، پلی‌استایرن (polyestyrene یا ps) و پلی‌وینیل کلراید (polyvenyle chloride یا pvc) در کمپوست آماده مصرف شناسایی گردید که رایج‌ترین ترکیب استخراج شده مربوط به پلیمر pet با میزان 28.7 درصد بود. میکروپلاستیک‌ها به اشکال الیاف، فوم، قطعه‌ای شکل و فیلم مشاهده شدند که میکروپلاستیک‌ها با شکل الیاف با میزان 60 درصد، بیشترین شکل را داشت.نتیجه‌گیری: مقدار میکروپلاستیک‌های موجود در کمپوست آماده مصرف در فضای سبز شهری و کشاورزی اصفهان مشابه سایر تحقیقات انجام شده در کشور است، اما نسبت به سایر کشورهایی که مواد آلی به صورت مجزا جمع‌آوری می‌شود، خیلی بالاتر می‌باشد. استانداردی در رابطه با تعداد میکروپلاستیک‌ها در کمپوست وجود ندارد و در نتیجه، امکان مقایسه نیست. متفاوت بودن روش‌های تعیین میکروپلاستیک‌ها، تاثیر زیادی روی نتایج دارد. بنابراین، تعیین روش‌های استاندارد برای نمونه‌برداری، جداسازی، پروتکل‌های شناسایی، اندازه‌گیری و حدود مجاز میکروپلاستیک‌ها در کمپوست‌ از اهمیت زیادی برخوردار است.

investigation of microplastics in ready-to-use compost in the urban and agricultural green spaces of isfahan city, iran

background: the environmental and health hazards posed by microplastics (particles < 5 mm) have raised significant concerns in contemporary society. this study investigates the quantity, types, and forms of microplastics present in ready-to-use compost from urban and agricultural green spaces in isfahan city, iran, in 2023.methods: in this study, we analyzed the frequency, types, and morphological characteristics of microplastics in ready-to-use compost sourced from urban and agricultural green spaces in isfahan city. we employed various methods, including sieving, fenton digestion, flotation based on density with saturated salt, and filtration, to separate microplastic particles. a stereo microscope was utilized to count and characterize their shapes, while fourier transform infrared (ftir) spectroscopy was used to identify the types of polymers present.findings: the study revealed an average of 36145.8 ± 7395.1 microplastic particles per kilogram of compost. microplastics measuring between 1000 and 5000 µm constituted the highest frequency, accounting for 78% of the total. five types of polymers were identified in the ready-to-use compost: polyethylene terephthalate (pet), polypropylene (pp), polyethylene (pe), polystyrene (ps), and polyvinyl chloride (pvc), with pet being the most prevalent at 28.7%. microplastics were observed in various forms, including fibers, foam, fragments, and films, with fibers being the most common form, comprising 60% of the total.conclusion: the concentration of microplastics in ready-to-use compost from urban and agricultural green spaces in isfahan city is comparable to levels found in other studies conducted within the country; however, it is notably higher than those observed in countries where organic materials are properly segregated. due to the lack of standardized limits for microplastics in compost, making international comparisons is challenging. the choice of methodologies for sampling, separation, identification protocols, measurement, and the establishment of permissible limits significantly influences study outcomes. hence, it is crucial to establish standardized methods to ensure consistency and accuracy in assessing microplastics in compost.