>
Fa   |   Ar   |   En
   تحلیل بینامتنی در داستان‌های عزاداران بیل و تاتار خندان اثر غلامحسین ساعدی با تاکید برگفتگومندی و چندصدایی باختینی  
   
نویسنده منصوری نعمت ,قوامی بدریه ,برزویی رضا ,ادهمی جمال
منبع زبان و ادب فارسي- دانشگاه آزاد اسلامي واحد سنندج - 1401 - دوره : 14 - شماره : 53 - صفحه:205 -239
چکیده    پژوهش حاضر به بررسی بینامتنیت در داستان‌های عزاداران بیل و تاتار خندان اثر غلامحسین ساعدی بر اساس نظریه میخاییل باختین می‌پردازد. آنچه امروز از آن به عنوان بینامتنیت یاد می شود اصطلاحی است که می‌توان آن را گفتمان میان متون نامید. بینامتنیت مطالعه‌ی گفتمان متن‌ها در آثار ادبی و فرهنگی جهان است‌. تا قبل از نظریات فردینان دوسوسور همه به مستقل بودن متن‌ها معتقد بودند، ولی نظریات سوسور از اعتبار این نظریه‌ها کاست. بر اساس این نظریه باختین معتقد است که متون و گویندگان آن‌ها آگاهانه و یا ناخودآگاه از سرچشمه‌های فکری و ادبی یکدیگر بهره می‌برند. نویسندگان این مقاله برآنند که با شیوه تحلیل محتوا و با هدف شناخت بیشتر آثار این نویسنده بر اساس نظریه باختین و با روش کتابخانه‌ای این دو اثر را مورد تجزیه ‌و تحلیل قرار دهند؛ یافته‌های پژوهش نشان می دهد که نویسنده تحت تاثیر قرآن و عقاید اسلامی قرار گرفته است و هم‌چنین در خلال داستان‌ها به بعضی از باورهای عامیانه اشاره کرده است. نمود ضرب‌المثل و اسطوره، کنایه و آوردن بخشی از دعا و مناجات از شاخص‌های دیگر این آثار است. ساعدی گاه به داستان‌های دیگر در لابه‌لای آثارش اشاره کرده است و در عزاداران بیل ازلحاظ محتوا و درون‌مایه تحت تاثیر بوف کور صادق هدایت و مسخ کافکا قرار گرفته است.
کلیدواژه بینامتنیت، چندصدایی، گفتگومندی، غلامحسین ساعدی، میخاییل باختین
آدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج, ایران, دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج, گروه زبان و ادبیات فارسی, ایران, دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج, گروه زبان و ادبیات فارسی, ایران, دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج, گروه جامعه شناسی, ایران
پست الکترونیکی jadhami2000@gmail.com
 
   intertextual analysis in the stories of azadaran bil and tatar khandan by gholamhossein saedi with an emphasis on bakhtin’s dialogue and polyphony  
   
Authors ghavami badrieh ,adhami jamal ,mansoori nemat ,borzoiy reza
Abstract    the present study investigates the intertextuality in the stories of azadaran beil and tatar khandan by gholam hossein saedi based on the theory of mikhail bakhtin. what is referred to as intertextuality today is a term that can be called discourse between texts. intertextuality is the study of the discourse of texts in literary and cultural works of the world. before ferdinand de saussure’s theories, everyone believed in the independence of texts, but saussure’s theories lack the validity of these theories. based on this theory, bakhtin believes that texts and their speakers consciously or unconsciously benefit from each other’s intellectual and literary sources. the authors of this article intend to analyze these two works with the method of content analysis and with the aim of knowing more about the works of this author based on bakhtin’s theory and with the library method; the findings of the research show that the author was influenced by the quran and islamic beliefs and also mentioned some popular beliefs during the stories. the expression of proverbs and myths, irony and bringing part of prayers and supplications are other indicators of these works. saedi has sometimes mentioned other stories in his works, and in terms of content and theme, he has been influenced by sadiq hedayat’s buf kor and kafka’s metamorphosis.
 
 

Copyright 2023
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved