آیا سازماندهی دانش حرکتی پارادایمی دارد؟

سازماندهی دانش نگرشی نوین در سازماندهی منابع است که رویکرد معنایی به این حوزه بخشیده است. این مقاله با هدف بررسی تغییرات صورت گرفته در بینش و معرفت شناسی حوزه سازماندهی طی دوره های زمانی به نگارش در آمده است تا مشخص شود که آیا حرکت و پیشرفت سازماندهی دانش مبتنی بر پارادایم های علمی است؟ این تغییرات با تاثیرپذیری از دیدگاه پارادایمی نسبت به سازماندهی اطلاعات و دانش مورد تحلیل قرار گرفته است. این پژوهش به صورت مروری تاریخی انجام شده است. بررسی های انجام شده در متون مختلف با تکیه بر نظریه «توماس کوهن» صورت گرفته و از مطالعه و بررسی پژوهش های صورت گرفته توسط متخصصان حوزه سازماندهی برای دستیابی به روند شکل گیری سازماندهی اطلاعات و دانش استفاده شده است. تقسیم بندی های تاریخی بر اساس دیدگاه «اسمیراگلیا» در حوزه سازماندهی دانش است.یافته ها حاکی از آن است که پیشرفت های فناوری اطلاعات در تامین ابزارها و رویکردهای فلسفی به لحاظ تامین هستی شناختی سازماندهی دانش بر رویکرد سازماندهی منابع اطلاعاتی تاثیرگذار بوده است.نتایج این پژوهش نشان می دهد که سازماندهی دانش دارای حرکتی پارادایمی است. پارادایم های مبتنی بر رویکردهای فلسفی از جمله عمل گرایی و تجربه گرایی بر سازماندهی اطلاعات تاثیر به سزایی گذاشته است. این تغییرات در رویکردهای فلسفی به همراه تغییرات در فناوری های مورد استفاده در سازماندهی اطلاعات، پارادایم هایی را در زمینه سازماندهی منابع به وجود آورده است. گرایش به سازماندهی دانش در قرن 21 از نتایج تغییر پارادایم در این زمینه است.