بومی‌‌سازی و رتبه‌بندی مولفه‌های مدل کسب‌وکار اجتماعی برای پژوهشگاه‌های دولتی ایران

از آنجا که یکی از چالش های کلیدی در درآمدزایی از دانشِ برخواسته از پژوهش های دانشگاهی، تصمیم گیری در مورد مدل مناسب کسب وکار برای انتقال از دنیای دانشگاهی به دنیای کسب وکار است، پژوهش حاضر در راستای طراحی مدل کسب وکار پژوهشگاه های دولتی انجام گرفته است. با توجه به نبودِ مدل کسب وکار بومی در این حوزه، به عنوان یک پژوهش ابتدایی و همچنین جدید و ذهنی بودن موضوع، روش مورد استفاده در این پژوهش برای دستیابی به ایده های نوآورانه و استخراج مولفه های مدل کسب وکار اجتماعی پژوهشگاه های دولتی روش »دلفی « بوده که اعضای آن از میان متخصصان حوزه کسب وکار به صورت هدفمند انتخاب شدند. فرایند »دلفی « در این پژوهش تا زمان رسیدن اعضای هیئت رئیسه »دلفی « به یک اجماع قابل قبول در مورد مولفه های اصلی 3 دور متوالی تکرار شد و مولفه های استخراجی از آن با استفاده از روش آنتروپی »شانون « وزن دهی شد. در نهایت، ده مولفه اصلی آگاهی از نیازهای جدید قبل از انجام پژوهش، ارزش پیشنهادی، جریان درآمدی، آگاهی از آخرین پیشرفت های فناورانه، ساختار هزینه، ارزیابی کسب وکار، منابع کلیدی، فعالیت های کلیدی، بخش بندی مشتریان، و امکان سنجی برای مدل کسب وکار پژوهشگاه های دولتی به ترتیب اهمیت استخراج گردید. از این 10 مولفه، دو مولفه آگاهی از نیازهای جدید قبل از انجام پژوهش و آگاهی از آخرین پیشرفت های فناورانه مولفه های پیشنهادی از طرف اعضای هیئت رئیسه و هشت مولفه دیگر مولفه های موجود در مدل های کسب وکار مطرح دنیا بودند. نتایج به دست آمده از پژوهش حاضر نشان داد که لزوماً تمامی سازوکارهای سنتی دنیای کسب وکار از قابلیت استفاده در بدنه های عمومی برخوردار نیستند و درنظرگرفتن تعدادی مولفه بومی مبتنی بر نظر خبرگان هیئت رئیسه »دلفی « در طراحی مدل کسب وکار پژوهشگاه های دولتی ضروری است.