>
Fa   |   Ar   |   En
   تاثیر سطوح مختلف پروتیین قابل تجزیه به پروتیین غیر قابل تجزیه در شکمبه بر عملکرد و ویژگی های لاشه بره های نر آمیخته  
   
نویسنده چاشنی دل یدالله ,رمضانی محمدعلی ,تیموری یانسری اسدالله ,دلدار حمید
منبع پژوهشهاي توليدات دامي - 1392 - دوره : 4 - شماره : 8 - صفحه:35 -45
چکیده    اثرات سه سطح مختلف پروتیین قابل تجزیه و غیر قابل تجزیه در شکمبه به ترتیب در نسبت های 70 به 30، 65 به 35 و 60 به 40 (درصد پروتیین خام) روی توان پرواری و خصوصیات لاشه 24 راس بره نر حاصل از آمیخته گری تجاری نژاد زل- سنگسری، با سن تقریبی 6 تا 7 ماه و میانگین وزن زنده 5/2 ± 29 کیلوگرم مورد بررسی قرار گرفت. سطح انرژی و پروتیین خام درهمه تیمارها یکسان بود. بره ها به مدت 95 روز در قفس های انفرادی مورد تغذیه دستی قرار گرفتند. این پژوهش در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تیمار (جیره) و هر تیمار با 8 تکرار روی دام های آزمایشی انجام شد. اضافه وزن و میزان خوراک مصرفی به ترتیب هر دو هفته یک بار و روزانه اندازه گیری شد. در پایان دوره 50 درصد از بره ها جهت تعیین وزن لاشه، درصد گوشت و درصد چربی ذبح گردیدند. نتایج آزمایش نشان داد که میانگین افزایش وزن روزانه، ماده خشک مصرفی روزانه و ضریب تبدیل غذایی بره های تغذیه شده با جیره های آزمایشی به ترتیب 2/173، 8/210 و 4/200 گرم، 48/1، 51/1 و 50/1 کیلوگرم و 54/8، 39/7 و 58/7 بود. نوع جیره اثر معنی داری بر ماده خشک مصرفی، افزایش وزن روزانه، ضریب تبدیل غذایی داشت. اثر نوع جیره بر وزن لاشه گرم، درصد گوشت و درصد چربی در نمونه های حاصل از لاشه بره های آزمایشی معنی دار نبود. نتایج این آزمایش نشان داد که جیره حاوی 35 درصد پروتیین غیر قابل تجزیه و 65 درصد پروتیین قابل تجزیه در شکمبه به عنوان مطلوب ترین جیره برای بره های آزمایشی به شمار می رود.
کلیدواژه توان پرواری ,ویژگی های لاشه ,بره های نر
آدرس دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری, ایران, دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری, ایران, دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری, ایران, دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری, ایران
 
 

Copyright 2015
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved