منطقه‌گرایی پایدار: خوانش رویکرد پایداری در متن معماری منطقه‌گرا

حس ذاتی تعامل با منطقه نشانه حساسیت زیست محیطی است که در قرن بیست و یکم بسیار حیاتی است. امروزه اجتناب ناپذیر است که منطقه گرایی می بایست در گفتمان بزرگ‌تری از معماری قرار داده شود و بحث و مناظره در مورد نقش کاربست معماری سبز منطقه‌ای به عنوان یکی از عوامل هویت فرهنگی و حس مکان مورد ترویج قرار گیرد. پژوهش حاضر استدلال می کند که معماری منطقه‌ گرا وارد مرحله جدیدی از روند تکاملی خود شده است که همانا منطقه گرایی پایدار می باشد. در این دیدگاه، مناطق را باید از لحاظ منابع منحصر به فرد و محدودیت های خاص خود تعریف کرد. به جای اینکه تحت تاثیر جهانی شدن باشیم، مناطق باید در یک سیستم تعاملی جهانی و منطقه ای از وابستگی‌های متقابل پیچیده که فیزیکی، اجتماعی، فرهنگی و مهم‌تر از همه اکولوژیک هستند، تبعیت کنند. لذا با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی مبتنی بر منطق استدلال استقرایی، از داده های متنی و تجارب معماری ذکر شده در پژوهش، حرکت و با بیرون کشیدن مفاهیم مستتر در آن، به تدریج به سطوح انتزاعی تری از منطقه گرایی پایدار دست خواهیم یافت. مضاف بر آن با استفاده از جدیدترین آثار معماری منتخب توسط موسسات بین المللی و جوایز و مسابقات، مصادیق مروری منطقه گرایی پایدار را بسط می دهیم. دستیابی به یک مدل یا چارچوب نظری که نظم های نهفته و الگوهای تکرارشونده در معماری منطقه گرا و معماری پایدار را نشان دهد، می تواند پایان بخش تحقیق باشد.

sustainable regionalism: reading the sustainability approach in the context of regionalist architecture

the innate sense of interaction with the region is a sign of environmental sensitivity, which is very vital in the 21st century. today, it is inevitable that regionalism should be included in a larger discourse of architecture, and that the debate over the role of the use of regional green architecture as a factor in cultural identity and sense of place should be promoted. the present study argues that regionalist architecture has entered a new phase of its evolutionary process, which is sustainable regionalism. in this view, regions must be defined in terms of their unique resources and specific constraints. instead of being influenced by globalization, regions must follow a complex interdependence in a global and regional interaction system that is physical, social, cultural, and most importantly ecological. therefore, using the method of qualitative content analysis based on the logic of inductive reasoning, from the textual data and architectural experiences mentioned in the research, move and by extracting the hidden concepts in it, gradually reach more abstract levels of sustainable regionalism. we will find. in addition, using the latest works of architecture selected by international institutions and awards and competitions, we are developing examples of sustainable regionalism. achieving a model or theoretical framework that demonstrates latent disciplines and repetitive patterns in regionalist architecture and sustainable architecture can be the culmination of research.