تحلیل تجربی بازدارندگی مجازات در شهر هرات

پژوهش حاضر بر آن است تا کارایی بازدارندگی را در پرتو سه شاخص شدت، سرعت و قطعیت مجازات در شهر هرات بررسی کند. روش‌شناسی این تحقیقْ ترکیبی از روش کمّی و کیفی است. در ابتدا، روش کمّی مدنظر قرار گرفت که در آنْ جامعه آماری، دانشجویان رشته حقوق در دانشگاه هرات هستند که بر اساس نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌بندی شده و با استفاده از فرمول کوکران، 270 نفر به عنوان حجم نهایی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسش‌نامه محقق‌ساخته بود که روایی و پایایی آن تایید شد. یافته‌ها نشان داد که هر سه متغیر شدت، سرعت و قطعیت موجب بازدارندگی می‌شود. متغیری که بیش‌ترین نقش را در بازدارندگی دارد، سرعت مجازات است، پس از آن، شدت و در نهایتْ حتمیت موجب بازدارندگی می‌شود. پس از انجام مطالعه کمّی، یافته‌های آماری در سنجه روش کیفی قرار گرفت. بدین منظور، با تعدادی از قضات، نیروهای پلیس و اساتید دانشگاه مصاحبه‌های عمیق صورت گرفت تا پیمایش صورت گرفته، واکاوی شود. بر اساس نظر متخصصانْ با توجه به آن‌که جامعه افغانستانْ یک جامعه تنبیهی است، به نظر می‌رسد که هر سه متغیرْ موجب بازدارندگی می‌شود. با این حال، جامعه نخبگانْ در تحلیل میزان اثرگذاری سه متغیر بر این باور هستند که قطعیتْ مهم‌ترین نقش را در بازدارندگی دارد. شاید بتوان تعارض میان نظر نخبگان و جامعه آماری را در پرتو تحولات سیاسی افغانستان توجیه کرد. با توجه به تجربه تاریخی حکومت طالبان و سیاست‌گذاری سخت‌گیرانه در امارت اسلامی، به نظر می‌رسد که کلیشه‌های ذهنی جامعه افغانستان اجرای مجازات‌های شدید و قطعی توسط حکومت را پذیرفته‌است.

empirical analysis of deterrence in herat city

the present study aims to investigate the effectiveness of deterrence in the light of three indicators: severity, speed, and certainty of punishment in the city of herat. the methodology of this research is a combination of quantitative and qualitative methods. initially, the quantitative method was considered, in which the target population consisted of law students at herat university who were classified based on random sampling and using the cochran formula, 270 individuals were selected as the final sample. the data collection tool was a researcher-made questionnaire, the validity and reliability of which were confirmed. the findings showed that all three variables of severity, speed, and certainty contribute to deterrence. the variable that plays the most significant role in deterrence is the speed of punishment, followed by severity, and ultimately certainty. after conducting the quantitative study, the statistical findings were placed in the qualitative method framework. for this purpose, in-depth interviews were conducted with a number of judges, police forces, and university professors to explore the implemented practices. according to the experts, considering that afghan society is a punitive society, it seems that all three variables contribute to deterrence. however, the elite in society believe that certainty plays the most important role in deterrence. the conflicting views between the experts and the statistical population may be justified in the context of political developments in afghanistan. given the historical experience of the taliban government and their strict policies in the islamic emirate, it appears that the mental stereotypes of afghan society have accepted the implementation of severe and certain punishments by the government.