فضیلت عدالت در نظریه اخلاق توماس آکوئینی

نظریه‌ اخلاق توماس آکوئینی حیثیت کلامی و فلسفی وی را آشکار مینمایند. توماس با تاثیرپذیری از ارسطو، فضایل اخلاقی را به شجاعت ، عدالت، اعتدال و حزم تقسیم میکند. چهار قوه‌ ذهنی که به اعمال اخلاقی ما مربوط میشوند، عبارتند از: هوش ، اراده ، میل و شوق، نفرت و بیزاری . بر این اساس، باید چهار فضیلت نیز وجود داشته باشد تا این قوا را در صراط مستقیم نگه دارد؛ خردمندی یا دوراندیشی برای فکر و هوش، عدالت برای اراده ، میانه روی برای میل و شوق، و شکیبایی برای نفرت و بیزاری و آنچه دردناک است . سایر فضایل اخلاقی از این چهار فضیلت ناشی میشوند. از عدالت ، رعایت حقوق افراد، دین که ادای حق و خدمت به خداست ، و همچنین احترام به بزرگان و انجام فرامین آنها و سپاس از الطاف گذشته و صداقت و دوستی از عدالت نتیجه میشود. یکی از مهمترین فضایل نزد توماس که در همه‌ نظریات او نقش محوری دارد، عدالت است که ابعاد و زوایایی گوناگون دارد. او از عدالت بعنوان «حق» ، بمعنای «برابری» ، بعنوان حالت طبیعی و بعنوان یک ارزش یاد میکند. توماس هم در مقام «هست» و نظر به عدالت توجه دارد و هم در مقام «باید» و توصیه . ویژگی عدالت از نظر او در مقایسه با سایر فضیلتها اینست که عدالت در نسبت میان فرد با دیگران و میان افراد مورد توجه قرار میگیرد، یا در نسبت فضایل به هم مطرح میشود. این مقاله درصدد مدلل ساختن این مدعاست که عدالت در اندیشه‌ آکوئینی، همچون دیگر ابعاد نظریه‌ اخلاقی وی، متاثر از ارسطوست اما آن را برای نیل به سعادت کافی نمیداند و در مقایسه با فضیلت عقل و مهمتر از آن، ایمان، عدالت در خوانش ارسطویی لازم اما ناکافی است و فضیلتهای موهبتی و الهامی در رسیدن به سعادت حقیقی ضرورت دارند.

the virtue of justice in thomas aquinas’s ethical theory

thomas aquinas’s ethical theory reveals his theological and philosophical standing. influenced by aristotle, thomas divides moral virtues into courage, justice, temperance, and prudence. the four mental faculties related to our moral actions are: intellect, will, desire and longing, and hatred and aversion. accordingly, there must also be four virtues to keep these faculties on the right path: wisdom or prudence for thought and intellect, justice for the will, moderation for desire and longing, and patience for hatred and aversion and what is painful. other moral virtues derive from these four virtues. justice results in the observance of individual rights; religion, which is the fulfillment of duty and service to god; respect for elders and obedience to their commands; gratitude for past favors; sincerity, and friendship. one of the most important virtues for thomas that plays a central role in all his theories is justice, which has various dimensions and angles. he refers to justice as “right,” meaning “equality,” as a natural state and as a value. thomas pays attention to justice both in terms of “is” and observation and in terms of “ought” and recommendation. the characteristic of justice from his perspective - compared to other virtues - is that justice is considered in the relationship between an individual and others and among individuals, or it is discussed in the relationship of virtues to each other. this paper aims to substantiate the claim that justice in aquinas's thought, similar to other aspects of his ethical theory, is influenced by aristotle; however, he does not consider it sufficient for achieving happiness. moreover, in comparison to the virtue of reason and, more importantly, faith, justice in the aristotelian reading is necessary, but insufficient and infused and inspired virtues are necessary for attaining true happiness.