voix de femmes, voix en tension: dialogisme et subjectivité féminine dans une étude croisée d’œuvres française et iranienne

Cet article propose une lecture comparée de l’écriture féminine de deux œuvres littéraires féminines majeures issues de deux traditions culturelles différentes: la france et l’iran. a travers le ravissement de lol. stein de marguerite duras et le roman l’île d’errance (jazir-ye sargardani) de simin daneshvar, nous analysons la manière dont l’écriture féminine thématise la condition des femmes, leur quête d’identité et leur rapport au pouvoir, au corps, à la parole et la société. ces textes, bien que nés dans des contextes historiques et linguistiques distincts, partagent une même dynamique dialogique: ils font entendre des voix féminines plurielles, souvent en tension avec les discours patriarcaux dominants. la polyphonie thématique, croisement entre désir, aliénation, spiritualité et émancipation, devient ainsi un outil de reconfiguration du sujet féminin. en interrogeant ces résonances transversales, notre étude vise à montrer comment la littérature féminine peut produire un espace discursif de résistance et de transformation.

صداهای زنانه در کشاکش معنا: دیالوژسیم و بازنمایی سوژه زنانه در آثاری از ادبیات فرانسه و ایران

این مقاله خوانشی تطبیقی از دو اثر برجسته‌ی ادبیات زنان، برگرفته از دو سنت فرهنگی متفاوت - فرانسه و ایران - ارائه می‌دهد. از خلال ربایش لول وی. اشتین نوشته‌ی مارگریت دوراس و رمان جزیره‌ی سرگردانی اثر سیمین دانشور، می‌کوشیم نشان دهیم که چگونه نوشتار زنانه، وضعیت زنان، جست و جوی هویت و نسبت آنان با قدرت، بدن، زبان و جامعه را به تصویر می‌کشد. این متون، با وجود زایش در بسترهای تاریخی و زبانی متفاوت، در یک پویایی دیالوژیکی مشترک سهیم‌اند: صداهایی زنانه، متکثر و اغلب در تنش با گفتمان‌های پدرسالارانه‌ی مسلط را به گوش می‌رسانند. پلی فونی تماتیک، تقاطع میل،بیگانگی، معنویت و رهایی، به ابزاری بدل می‌شود برای بازپیکربندی سوژه‌ی زنانه. با بررسی این پژواک‌های عرضی، این پژوهش می‌کوشد نشان دهد که چگونه ادبیات زنان می‌تواند فضایی گفتمانی برای مقاومت و دگرگونی پدید آورد.