de l’autofiction doubrovskienne dans vivre vite de brigitte giraud

La littérature a connu des changements depuis la fin des années 1970, notamment en ce qui concerne la réapparition du sujet et la valorisation des textes qui sont concentrés sur le moi. ainsi, la littérature est allée ensemble avec la fiction et elles sont indispensables. la fiction est un genre littéraire qui contient des éléments imaginaires. l’autofiction, qui est une représentation fictive de soi, est située entre un récit réel tiré d’événements de la vie quotidienne et un récit parfaitement fictif qui est inventé par l’auteure. l’autofiction est une nouvelle forme d’autobiographie qui se distingue des écritures autobiographiques originales. dans le récit de vivre vite, brigitte giraud met l’accent sur la mort inacceptable de son mari, claude, en suivant la description triste du jour de l’accident. une perte a bouleversé l’histoire. en retrouvant des souvenirs et en parlant du passé, nous pouvons expérimenter des événements amers. afin de mieux comprendre la notion d’autofiction doubrovskienne, nous avons d’abord essayé de traiter la notion de l’autofiction et sa différence avec l’autobiographie. dans cet article, nous essayons d’illustrer le “je” comme un miroir brisé, qui cherche à réhabiliter sa présence et projette d’image de son moi rompu et de montrer comment à travers vivre vite, giraud met en scène des éléments autofictionnels. l’objectif essentiel de cette recherche s’appuie sur les enjeux de la fictionnalisation de soi et la résonance de l’autofiction. en expliquant les relations entre la reconstruction du récit et la fiction, nous présenterons le cadre théorique de la recherche, et nous procèderons, d’une approche descriptive-analytique, à la présentation du roman recourant aux conceptions autofictionnelles de serge doubrovsky.

بررسی حسب حال‌نویسی تخیلی در داستان سریع زندگی کن نوشته بریژیت ژیرو

ادبیات از اواخر دهه 1970 دستخوش تغییرات شده است، به ویژه با توجه به ظهور مجدد سوژه و ارزش‌ یافتن متن‌هایی که بر روی من متمرکز هستند. بنابراین، ادبیات و داستان همگام با یک دیگر پیش می‌روند و این دو جدایی‌ناپذیرند. داستان تخیلی، ژانری ادبی است که حاوی عناصر خیالی است. اتوفیکسیون، نمایشی غیرواقعی از خود است، که بین روایتی واقعی برگرفته از رویدادهای زندگی روزمره و روایتی کاملاً خیالی که توسط نویسنده ساخته شده‌است، قرار می‌گیرد. اتوفیکسیون، شکل جدیدی از اتوبیوگرافی است که خود را از نوشته‌های مرتبط به زندگی نامه اصلی نویسنده متمایز می‌کند. در رمان سریع زندگی کن، بریژیت ژیرو با تاکید بر مرگ غیرقابل پذیرش همسرش، کلود، روز غم‌انگیز حادثه را توصیف می‌کند. این فقدان، داستان را عمیقاً تحت تاثیر قرار داده‌ است. با بازیابی دوباره‌ی خاطرات و مرور گذشته، می‌توان رویدادهای تلخ را تجربه کرد. برای درک بهتر مفهوم اتوفیکسیون دوبروسکی، ابتدا تلاش کردیم به مفهوم اتوفیکسیون و تفاوت آن با اتوبیوگرافی بپردازیم. هدف ما این بود که نشان دهیم چگونه ژیرو از طریق رمان سریع زندگی کن عناصر اتوفیکسیون را به کار می‌گیرد. همچنین تلاش بر این بود «من» را هم چون آینه‌ای شکسته نشان دهیم که به دنبال احیای حضور خود است و تصویری از منِ درهم‌شکسته‌ را به نمایش می‌گذارد.