بررسی اثر دهانشویه ی کلرهگزیدین 2/0 درصد بر روی میزان سوپراکسید دسموتاز بزاق بیماران پریودنتیت مراجعه کننده به دانشکده ی دندان پزشکی جندی شاپور اهواز

زمینه: سوپراکسید دسموتاز یکی از مهم ترین آنتی‌اکسیدان های پستانداران محسوب می‌شود که در تمام بافت ها یافت می‌شود و به نقش آن با بیماری پریودنتال تاکید شده است. پریودنتیت مزمن، رایج‌ترین فرم بیماری پریودنتال است که باعث تخریب بافت همبند و استخوان اطراف دندان می‌شود. یکی از راه های کمک درمانی بیماری های پریودنتال، استفاده از مکمل‌های دهانی نظیر استفاده از دهان شویه -ی کلرهگزیدین می‌باشد که اثر مهاری روی محصولات رادیکال آزاد دارد. لذا هدف از این مطالعه، بررسی اثر دهانشویه ی کلرهگزیدین 2/0 درصد بر روی میزان سوپراکسید دسموتاز بزاق بیماران پریودنتیت مزمن متوسط جنرالیزه ی مراجعه کننده به دانشکده ی دندان-پزشکی اهواز می باشد.روش: افراد مورد مطالعه در این تحقیق 30 نفر که 15 نفر سالم و 15 نفر بیمار دارای پریودنتیت بودند. از گروه مورد و شاهد دوبار نمونه ی بزاقی به صورت قبل و بعد از مصرف دهانشویه ی کلرهگزیدین به عمل آمد. غلظت sod توسط روش elisa تعیین گردید.داده توسط روش آماری t-test آنالیز شد.نتایج: فعالیت سوپراکسید دسموتاز قبل از مصرف دهانشویه در گروه شاهد بیشتر از گروه مورد می باشد که تفاوت معناداری دارد (044/0= p). فعالیت سوپراکسید دسموتاز در گروه بیمار و کنترل بعد از مصرف دهانشویه ی کلرهگزیدین افزایش یافته است، ولی از نظر آماری معنادار نبود (05/0p > ).نتیجه گیری: در بیماری پریودنتال، فعالیتsod کاهش می یابد و مصرف دهانشویه ی کلرهگزیدین در تغییر فعالیت sod نقش دارد.