مقایسه ی تاثیر دو نوع برنامه ی تمرین درمانی بر تعادل عملکردی بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس

زمینه: کاهش توانایی راه رفتن و تعادل از علایم شایع بیماری مولتیپل اسکلروزیس می باشند. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر دو نوع برنامه ی تمرین درمانی بر تعادل عملکردی بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس می باشد.روش: در این مطالعه که به صورت کارآزمایی بالینی انجام گرفت، 16 نفر بیمار مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس (8 مرد و 8 زن با expanded disability status scale(edss) 5/4 یا کمتر) شرکت داشتند که به روش غیر تصادفی ساده انتخاب شدند. بیماران شرکت کننده، به صورت تصادفی در دو گروه 8 نفری تقسیم بندی شدند. برنامه ی تمرین درمانی بیماران گروه اول شامل تمرین ثبات دهنده و برنامه ی تمرین درمانی بیماران گروه دوم شامل تمرینات مشابه گروه اول به علاوه ی تمرین تعادلی بود. این تمرینات به مدت 8 هفته و در هر هفته سه جلسه برای تمام بیماران شرکت کننده انجام شد. جهت ارزیابی تعادل بیماران از آزمون کشیدن دست به طرفین و آزمون راه رفتن استفاده گردید. نتایج: در نتایج آزمون کشیدن دست به هر دو سمت (راست و چپ) و نتیجه ی آزمون راه رفتن بین قبل و بعد از درمان در هر دو گروه تفاوت آماری معناداری مشاهده گردید (p < 0.001). مقایسه ی نتیجه ی آزمون راه رفتن بعد از درمان در گروه دوم نسبت به گروه اول بهبودی بیشتری نشان داد (p < 0.01). اما مقایسه ی نتایج آزمون کشیدن دست به هر دو سمت (راست و چپ) بعد از درمان بین دو گروه تفاوت آماری معناداری را نشان نداد (p > 0.05).نتیجه گیری: تمرینات ثبات دهنده به همراه تمرینات تعادلی می توانند به عنوان یک روش درمانی موثر در بهبود تعادل عملکردی بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس مورد استفاده قرار گیرند.