تدریس اثربخش در آموزش عالی بر اساس تجارب حرفه‌ای استادان و ارتباط آن با تدریس خود-گزارشی

پژوهش حاضر باهدف بررسی تدریس اثربخش بر اساس تجارب حرفه‌ای استادان دانشگاه شهید مدنی آذربایجان و ارتباط آن با تدریس خود-گزارشی آنان در سال تحصیلی 95-1394 انجام ‌گرفته است.روش تحقیق، توصیفی از نوع همبستگی و جامعه آماری شامل کلیه استادان دانشگاه شهید مدنی آذربایجان‌ که با استفاده از نمونه‌گیری طبقه‌ای نسبتی و بر اساس جدول مورگان، 144 نفر به‌عنوان نمونه آماری جهت مطالعه انتخاب و پرسشنامه‌های پژوهش بین آن‌ها توزیع گردید. ابزار جمع‌آوری اطلاعات شامل پرسش‌نامه محقق ساخته تدریس اثربخش و پرسش‌نامه تدریس خودگزارشی که بر اساس مقیاس پنج‌درجه‌ای لیکرت تدوین‌شده بود. پایایی این ابزارهابر اساس محاسبه ضریب آلفای کرون باخ، برای پرسش‌نامه تدریس اثربخش 76% و پرسش‌نامه تدریس خودگزارشی 85%به دست آمد. داده‌های تحقیق پس از جمع‌آوری در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل واریانس یک‌راهه، تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر) تحلیل شد. نتایج به‌دست‌آمده گویای آن است که استادان این دانشگاه به ترتیب در تدریس خود بیشتر به مولفه‌های حرفه‌ای، فنی و ارتباطی در تدریس توجه می‌کنند و از طرف دیگر بین تدریس اثربخش و تدریس خودگزارشی از دیدگاه آنان رابطه وجود دارد. همچنین بین میزان توجه استادان به هر یک از مولفه‌های تدریس اثربخش به تفکیک رشته‌های دانشگاه تفاوت وجود دارد. همچنین سه مولفه حرفه‌ای، فنی و ارتباطی به ترتیب از بیشترین به کمترین، میزان توجه استادان را به خود جلب کرده است.