رتبه‌ بندی مولفه‌های برنامه درسی پنهان از دیدگاه دانشجویان دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه شهید بهشتی

هدف از پژوهش حاضر رتبه‌بندی مولفه‌های برنامه درسی پنهان (روش تدریس، روش ارزشیابی، تعاملات استاد و دانشجو، فضای کالبدی و فیزیکی، جو اجتماعی دانشگاه، روحیه علمی دانشجویان، محتوای دروس، قوانین و مقررات) ازنظر اهمیت شان در شکل‌گیری هویت علمی از دیدگاه دانشجویان دانشکده علوم تربیتی دانشگاه شهید بهشتی در سال تحصیلی 1395-1394 بود. روش پژوهش از نوع توصیفی پیمایشی و جامعه آماری کلیه دانشجویان زن و مرد رشته علوم تربیتی دانشکده علوم تربیتی (95=n) که با استفاده از جدول مورگان تعداد 76 نفر به‌عنوان نمونه به روش تصادفی ساده انتخاب گردید. ابزار جمع‌آوری اطلاعات پرسشنامه محقق ساخته شامل 32 گویه با مقیاس پنج‌گانه لیکرت بود که روایی صوری و محتوایی آن توسط کارشناسان و اساتید تایید و پایایی آن از طریق روش ضریب آلفای کرونباخ (84/0) محاسبه گردید. جهت تجزیه‌وتحلیل داده‌ها در سطح آمار توصیفی از (فراوانی، میانگین، درصد) و در سطح آمار استنباطی از (ضریب همبستگی اسپیرمن، رگرسیون خطی ساده، آزمون من ویتنی، آزمون فریدمن) استفاده شد. طبق نتایج به‌دست‌آمده از دیدگاه دانشجویان میان تمامی مولفه‌های برنامه درسی پنهان و شکل‌گیری هویت علمی‌شان رابطه و همبستگی مثبت معنا‌داری وجود دارد. علاوه بر این ازنظر دانشجویان تمامی مولفه‌ها قدرت پیش‌بینی هویت علمی را داشته و مولفه‌ی «جو اجتماعی دانشگاه» نسبت به بقیه مولفه‌ها ازلحاظ تاثیرگذاری بر هویت علمی بااهمیت‌تر و مولفه‌ی «روحیه‌ی علمی» کم‌اهمیت‌تر رتبه‌بندی گردید. در رابطه با اختلاف میانگین مولفه‌ها در بین دانشجویان زن و مرد هیچ‌گونه تفاوت معنی‌داری مشاهده نگردید.