عوامل پیش بینی کنندگی رضایتمندی دانشجویان مهندسی از کیفیت برنامه درسی معادلات دیفرانسیل

پژوهش حاضر با هدف مطالعه عوامل پیش بینی کنندگی رضایتمندی دانشجویان مهندسی از کیفیت برنامه درسی معادلات دیفرانسیل با روش تحلیل عامل انجام شد. این مطالعه توصیفی تحلیلی در سال 1393-94 برای دانشجویان مهندسی دانشگاه اهر انجام شده است. در ابتدا پرسشنامه مطالعه عوامل رضایتمندی از آموزش معادلات دیفرانسیل طراحی شد. سپس با روش نمونه گیری خوشه‌ای تعداد 316 دانشجو به پرسشنامه پاسخ دادند. پایایی پرسشنامه با استفاد از روش‌های آزمون– باز آزمون و آلفای کرونباخ و روایی آن با استفاده از روش‌های روایی صوری، محتوا و سازه تعیین شد. تحلیل عامل اکتشافی با استفاده از نرم افزار spss نسخه 16 و تحلیل عامل تاییدی با استفاده از نرم افزار amos نسخه 22 انجام و مدل مناسب ارائه شد. تحلیل عامل اکتشافی پرسشنامه، به استخراج هشت عامل (مدلسازی، تدریس، مفید بودن، هدفمند بودن، ارزشیابی، کارگروهی، تعامل و امکانات) انجامید. نتایج تحلیل عامل تاییدی و قوی‌ترین مدل تدوین شده نشان داد که مدل هشت عاملی برای پیشگیری از نارضایتی از کیفیت برنامه درسی معادلات دیفرانسیل برازش مناسب دارد. بر اساس یافته‌های پژوهش حاضر، پرسشنامه 27 گویه‌ایدر رابطه با عوامل پیش بینی کنندگی رضایتمندی از کیفیت برنامه درسی معادلات دیفرانسیل، دارای روایی و پایایی مناسب بوده و مدل ارائه شده می‌تواند در طراحی برنامه‌های آموزشی قابل استفاده باشد.

Factors to Predicte the Engineering Students' Satisfaction with the Quality of the Differential Equations Curriculum: Factor Analysis

The present study aims to examine predictors for engineering students' satisfaction from the quality of the differential equations curriculum through a factor analysis. This descriptiveanalytic study was conducted in 20142015 for students of Engineering at the University of Ahar. At first, a questionnaire was designed in order to study the causes of satisfaction from teaching differential equations. A sample of 316 students who were sekcted through cluster sampling responded to the questionnaire. On the one hand, the reliability of the questionnaire was examined through a testretest method and the Cronbach's alpha and on the other hand the validity was evaluated by through measuring face, content and construct validity. Exploratory factor analysis resulted in eight factors: modeling, teaching, usefulness, purpose, evaluation, teamwork, interaction and facilities. Confirmatory factor analysis showed that these eight factors, as the strongest fitness model, could prevent the dissatisfaction of students from the quality of the differential equations curriculum. Based on the results of this study, the 27item questionnaire regarding the predictors of satisfaction from differential equations curriculum enjoyed acceptable validity and reliability and the proposed model could be employed in designing educational programs.