پیش بینی باورهای خودکارآمدی دانشجویان علوم انسانی از طریق کیفیت تدریس اساتید

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش کیفیت تدریس اساتید در باورهای خودکارآمدی دانشجویان صورت گرفت. پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری تمامی دانشجویان رشته های علوم انسانی دانشگاه فردوسی مشهد در سال تحصیلی 9190 بوده اند (مجموعاً 7553 نفر). تعداد 366 نفر از این دانشجویان طبق جدول کرجسی و مورگان و به شیوه نمونه گیری طبقه ای نسبی با توجه به حجم هر دانشکده، انتخاب و پرسشنامه­های کیفیت تدریس سراج  و خودکارآمدی عمومی شرر را تکمیل کردند. داده های حاصل نیز با استفاده از آمار توصیفی و تحلیل رگرسیون تحلیل شدند. کیفیت تدریس، قادر به پیش بینی باورهای خودکارامدی دانشجویان (000/0=p،12/30=(364،1)f) و 8 درصد از واریانس باورهای خودکارامدی دانشجویان از طریق کیفیت تدریس اساتید، قابل تبیین بود.از بین مولفه‌های چهارگانه کیفیت تدریس، ارزشیابی تدریس (003/0, p=008/3 t=) و روابط بین فردی (029/0, p=197/2t=) پیش بینی کننده مثبت و طرح درس (001/0, p=329/3 t=) پیش بینی کننده منفی خودکارآمدی دانشجویان بود. همچنین، مولفه اجرای تدریس (356/0, p=924/0 t=) در پیش بینی خودکارآمدی دانشجویان مورد بررسی سهمی نداشت (356/0, p=924/0 t=). بنابراین با توجه به اینکه در مطالعه حاضر، اجرای تدریس در باورهای خودکارآمدی دانشجویان نقشی نداشت، استفاده از روش های تدریس مساله محور که دانشجو را درگیر فرآیند آموزش می نماید، توصیه می گردد.

Predict Efficacy Beliefs in Human Science Students through Quality of Teaching

This study investigated the effects of the quality of teaching on students' efficacy beliefs. This study took adescriptivecorrelation approach and involved humanities studntes of Ferdowsi university of Mashhad, Iran in duringacademic year of 20112012 as the statistical population. From this population, 366 students were selected throughstratified sampling method and based on Morgan and Kerjcie's table. The instrument for this study included a questionnaire which the samples were asked to complete. The data was analyzed by descriptivestatistic and regression analysis. The quality of teaching, predicted students' efficacy beliefs (F (364, 1) =30.12,P=0.000) and explained 8% of the selfefficacy variance. The components of assessment (t=3.008, p=0.003) andinterpersonal relationships (t=2.197, p=0.029) were positive predictors and lesson plan (t=3.329, p=0.001) was anegative predictor for students' efficacy beliefs. Nonetheless, the implementation of teaching (t=0.924, p=0.356) did not predict students' efficacy beliefs. Thus, according to the teachers' lesson plans and teaching performance, selfefficacy beliefs played a small rol. Accordingly, it is recommended that teachers use problembased teaching methods which improve students' engagement in the learning process.