نقش عوامل شخصیتی و انگیزشی در پیش بینی اضطراب پژوهشی دانشجویان تحصیلات تکمیلی

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش عوامل شخصیتی و انگیزشی در پیش‌بینی اضطراب پژوهشی دانشجویان تحصیلات تکمیلی بود.  طرح پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشگاه تبریز در سال تحصیلی 1402-1403 بودند که از میان آن‌ها 216 نفر به صورت نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. از مقیاس های اضطراب پژوهش غلامی بورنگ و همکاران (1396)، انگیزش یادگیری توان، و همکاران (2005)، و 6 عاملی شخصیتی هگزاکو برای جمع آوری داده ها استفاده شد. آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که عوامل انگیزشی مانند خودکارآمدی، راهبردهای یادگیری فعال، ارزشمندی یادگیری و اهداف مرتبط با عملکرد و موفقیت به کاهش اضطراب پژوهشی کمک می‌کنند. همچنین محیط یادگیری تاثیر مثبتی در تقویت انگیزه‌ها و کاهش اضطراب پژوهشی دارد. از سوی دیگر، ویژگی‌های مثبت شخصیتی مانند صداقت، برون‌گرایی، توافق‌جویی، وظیفه‌شناسی و گشودگی به تجربه با کاهش اضطراب پژوهشی مرتبط هستند، در حالی که هیجانی بودن به افزایش اضطراب منجر می‌شود. همچنین خودکارآمدی و اهداف مرتبط با موفقیت بیشترین تاثیر را در کاهش اضطراب پژوهشی دارند. هر دو عوامل شخصیتی و انگیزشی تاثیر مهمی در کاهش یا افزایش اضطراب پژوهشی دارند. عوامل انگیزشی و ویژگی‌های مثبت شخصیتی تاثیر زیادی بر کاهش اضطراب پژوهشی دارند، در حالی که ویژگی‌های منفی مانند هیجانی بودن، می‌توانند اضطراب پژوهشی را افزایش دهند. محیط یادگیری مثبت نیز نقش موثری در کاهش اضطراب و بهبود عملکرد پژوهشی ایفا می‌کند. در نتیجه تقویت ویژگی‌های مثبت شخصیتی و ایجاد انگیزش‌های درونی برای  مدیریت اضطراب پژوهشی دانشجویان تحصیلات پیشنهاد می شود.

the role of personality and motivational factors in predicting research anxiety of graduate students

this study examines the role of personality and motivational factors in predicting research anxiety among graduate students. the statistical population of this research included graduate students of the university of tabriz in 2023-2024، from which 216 students were selected through convenience sampling. the data collection inventories included the borang et al.’s research anxiety questionnaire.، the alou et al.’s learning motivation questionnaire and the hexaco six-factor personality questionnaire. the research method was descriptive and correlational in nature. pearson correlation tests and multiple regression analysis were used to analyze the data. the results indicated that motivational factors such as self-efficacy، active learning strategies، learning value، and performance and achievement-oriented goals contribute to reducing research anxiety. furthermore، the learning environment positively influences the enhancement of motivation and the reduction of research anxiety. on the other hand، positive personality traits such as honesty، extraversion، agreeableness، conscientiousness، and openness to experience are significantly associated with lower levels of research anxiety، whereas emotionality leads to increased anxiety. regression analyses revealed that self-efficacy and achievement-oriented goals have the greatest impact on reducing research anxiety. these findings emphasize the importance of strengthening motivation and positive personality traits for managing research anxiety and improving research performance. enhancing the learning environment and reinforcing positive personality traits can help reduce anxiety and improve the quality of student research. both personality and motivational factors play a significant role in reducing or increasing research anxiety. strengthening positive personality traits and fostering intrinsic motivation can be effective in managing research anxiety among postgraduate students. motivational factors and positive personality traits greatly contribute to reducing research anxiety، while negative traits، such as emotional instability، can increase it. a positive learning environment also plays a crucial role in reducing anxiety and improving research performance.