ساخت و اعتباریابی مقیاس برنامه درسی پایدار در نظام آموزش عالی ایران

هدف پژوهش حاضر، ساخت و اعتباریابی مقیاس برنامه درسی پایدار در نظام آموزش عالی ایران بود. پس از طراحی مقیاس اولیه بر اساس مبانی  نظری و پیشینه پژوهشی، اعتبار صوری آن سنجیده  شده و سپس، با روش نمونه‏گیری تصادفی طبقه‏ای، 400 نفر از دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشگاه شیراز انتخاب و مقیاس بین آنان توزیع گردید. برای اعتبار محتوایی مقیاس از تحلیل گویه، برای اعتبار سازه  آن  از تحلیل عامل تاییدی و برای پایایی آن از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد. با توجه به بار عاملی زیرمقیاس های منطق (0.65)، هدف (0.78)، (0.83)، روش های یاددهی یادگیری(0.85)، مواد و منابع آموزشی (0.86)، فعالیت های یادگیری(0.84)، زمان (0.78)،  فضا (0.76)، گروه (0.89) و ارزشیابی (0.73)، اعتبار سازه مقیاس تایید گردید و  با توجه به  همبستگی معنادار زیرمقیاس های ده گانه برنامه درسی با نمره کل مقیاس و زیرمقیاس ها با گویه های مربوطه، اعتبار محتوایی نیز تایید شد. همچنین، ضرایب آلفای کرونباخ مقیاس برنامه درسی (0.97) و زیرمقیاس های منطق (0.93)، هدف(0.93)،  محتوا (0.87)،  روش های یاددهی یادگیری (0.79)،  مواد و منابع آموزشی (0.95)، فعالیت های یادگیری (0.88)،  زمان (0.92)،  فضا (0.78)، گروه بندی (0.77) و ارزشیابی (0.93)، پایایی مقیاس و زیرمقیاس های آن نیز مورد تایید قرارداد.