تاثیر سلب حق بر کرامت ذاتی و شخصیت انسانی در حقوق مدنی

قانون مدنی در ماده959 به سلب حق به طورکلی ودر ماده 960 اختصاصا به سلب حقوق مربوط به شخصیت پرداخته است. منع سلب حریت ریشه در حیثیت وکرامت ذاتی انسان دارد. اما از طرفی، لازمه زندگی اجتماعی و نیز خانوادگی، محدود شدن شخص از برخی از حقوق و آزادی های ناظر بر شخصیت انسانی است. لیکن سلب حق به طور جزئی نیز تا جایی مجاز است که بر خلاف نظم عمومی واخلاق حسنه نبوده و احساست عمومی را جریحه دار نسازد. در این مقاله با روش توصیفی – تحلیلی این یافته ها حاصل شده است که، ضمانت اجرای سلب کلی حقوق مربوط به شخصیت و نیز سلب جزئی آن در مواردی که خلاف نظم عمومی و اخلاق حسنه است بطلان است . اما در مواردی که سلب حق جزئی و مشروع است عدم رعایت تعهدات توسط متعهد به سلب حق، موجب مسئولیت مدنی وی است.

the impact of deprivation of rights on intrinsic dignity and human personality in civil rights

article 959 of the civil code deals with the deprivation of rights in general and in article 960 specifically with the deprivation of rights related to personality. prohibition of deprivation of liberty is rooted in the inherent dignity and dignity of man. but on the other hand, the requirement of social as well as family life is the restriction of certain rights and freedoms governing human personality. but partial deprivation of rights is also permissible to the extent that it is not contrary to public order and good morals and does not hurt public feeling. in this article, with the descriptive-analytical method, these findings have been obtained, which guarantees the implementation of the general deprivation of rights related to personality and also its partial deprivation in cases that are contrary to public order and good morals. however, in cases where the deprivation of the right is partial and legitimate, the non-observance of the obligations by the obligor to the deprivation of the right causes his civil liability.