تبیین تاثیر فضای آموزشی و پرورشی در توسعه آموزش های مهارت محور با رویکرد حفظ محیط زیست

مقدمه: از آن جاکه یونسکو، آموزش را آغاز توسعه برشمرده می توان گفت تعلیم و تربیت مهم ترین عامل موثر در دگرگونی طرز نگرش و رفتار بشری است که در مسیر رشد اقتصادی، بهبود کیفیت زندگی، ایجاد دانش و مهارت، تامین فرصت های شغلی و افزایش تولید جامعه به کار گرفته می شود. برنامه ریزی جهت آموزش حفاظت های زیست محیطی به منظور حرکت از وضع موجود شهر و شهروندان به سمت وضعیت مطلوب، مستلزم تدوین برنامه های تدریجی است. رشد و توسعه مطلوب شهری به تغییرات و دگرگونی هایی نیاز دارد تا در جهت تحرک پذیری و مشارکت پذیری شهروندان گام بردارد. آموزش های زیست محیطی شهروندی باید ابتدا در سطوح دانش آموزان و سپس تمامی آحاد جامعه صورت گیرد. هم چنین در جهت توسعه مطلوب آموزش های شهروندی باید از شیوه هایی استفاده کرد که مقبولیت اجتماعی با تاکید بر پیشرفت برنامه های آموزشی همراه با تغییرات مثبت، توام بوده و به طور هم زمان با معیارهای اجتماعی و فرهنگی و زیست محیطی هم خوانی و سازگاری داشته باشد. محیط های آموزشی بیش ترین اثر و نقش را بر ذهنیت و تمدن سازی جوامع به عهده دارند. هدف از پژوهش حاضر دستیابی به معیارهای طراحی محیط کالبدی فضای آموزشی با تاکید بر ایجاد انگیزش جهت فراگیری آموزش های مهارت محور با رویکرد حفاظت از محیط زیست است.مواد و روش ها: در این تحقیق از روش پیمایشی- توصیفی و از نوع زمینه یابی استفاده شده است. جامعه آماری در این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دختر دوره متوسطه در سال تحصیلی 1396-1395 در شهر تهران می باشد. به منظور جمع آوری اطلاعات تحقیق، از پرسشنامه محقق ساخت استفاده شده و اطلاعات حاصله پس از کدبندی، با استفاده از نرم افزار آماری spss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.نتایج: نتایج به دست آمده نشان می دهد که میان عوامل کالبدی محیط آموزشی (تلفیق با محیط طبیعی، زیبایی و جذابیت کالبدی، فضای طبیعی کاربردی و فضاهای مشارکت جمعی) با هر یک از عوامل مهارت محور (قانون مداری، مشارکت جویی، دوستی با طبیعت و حفاظت آن و نگرش مدنی) رابطه معنایی وجود دارد. بحث و نتیجه گیری: بنابراین به‌کارگیری و عملیاتی‌کردن الگوی کالبدی فضاهای آموزشی می‌تواند به ارتقای کیفی مدیریت آموزش‌ و پرورش در راستای اهداف توسعه پایداردر حفاظت از محیط زیست، کمک به سزایی کند.

clarifying the effect of educational and educational environment in the development of skill-based education with the approach of environmental protection

introduction: since unesco considers education as the beginning of development, it can be said that education is the most important effective factor in changing the attitude and behavior of people, which is on the path of economic growth, improving the quality of life, creating knowledge and skills, providing job opportunities and increasing the production of society. is employed planning for environmental protection education in order to move from the current state of the city and citizens to the desired state requires the development of gradual plans. the optimal growth and development of the city needs changes and transformations in order to move towards the mobility and participation of the citizens. environmental education of citizenship should be done first at the level of students and then at all members of the society. also, in order to develop citizenship education, methods should be used that are socially acceptable, emphasizing the progress of educational programs along with positive changes, and are compatible with social, cultural, and environmental criteria at the same time. education has the greatest effect and role on the mentality and civilization of societies. the aim of the current research is to achieve the criteria for the design of the physical environment of the educational space with emphasis on creating motivation to learn skill-based education with the approach of environmental protection. materials & methods: in this research, a survey-descriptive and background-finding method has been used. the statistical population in this research includes all female high school students in the academic year 2017-2018 in tehran. in order to collect the research data, a researcher-made questionnaire was used and the resulting data after coding were analyzed using spss statistical software. results: the obtained results show that between the physical factors of the educational environment (integration with the natural environment, physical beauty and attractiveness, practical natural space and collective participation spaces) with each of the skill-oriented factors (law-abiding, seeking participation, friendship with nature and its protection and civil attitude) there is a semantic relationship. conclusion: therefore, using and operationalizing the physical model of educational spaces can greatly help to improve the quality of education management in line with the goals of sustainable development in protecting the environment