اثر کاربرد جیره‌ای پروتئین تک‌سلولی و پروبیوتیک بر وزن اندام‌های داخلی، برخی فراسنجه های تولیدمثلی و صفات روده‌ای در مرغ‌های تخم گذار لگهورن

مقدمه: آزمایش حاضر به‌منظور بررسی اثرات جایگزین پروتئین تک‌سلولی (single-cell protein) با کنجاله سویا و افزودن پروبیوتیک به جیره،‌ بر وزن نسبی اندام‌های داخلی (کبد، پانکراس، صفرا، طحال و قلب)، اندام های تولیدمثلی (اویدکت و تخمدان)، تعداد فولیکول های تخمدان و ph محتویات روده و مدفوع در مرغ‌های تخم‌گذار در سن 42 تا 52 هفتگی انجام شد.مواد و روش ها: از 180 قطعه مرغ تخم گذارِ نژادِ لگهورنِ سفیدِ سویه‌های لاین در قالب یک آزمایش فاکتوریل 3×3 و بر پایه طرح کاملاً تصادفی با 9 تیمار، 4 تکرار و 5 پرنده در هر تکرار استفاده شد. فاکتورهای مورد مطالعه شامل سه سطح جایگزینی کنجاله سویا با پروتئین تک‌سلولی (صفر، 30 و 60 درصد) و سه سطح پروبیوتیک (صفر، 50 و 100 میلی گرم در کیلوگرم ماده خشک جیره) بودند. طول دورۀ آزمایش، 70 روز درنظر گرفته شد. در پایان آزمایش، 2 پرنده از هر تکرار کشتار و وزن نسبی کبد، پانکراس، صفرا، طحال، قلب، اویدکت، تخمدان، ph روده و مدفوع و نیز تعداد فولیکول‌های تخمدان تعیین شد.نتایج: وزن نسبی اندام های داخلی و تولیدمثلی تحت تاثیر سطوح مختلف پروتئین در جیره تک‌سلولی قرار نگرفت. اما مکمل کردن جیره با پروبیوتیک سبب افزایش وزن کیسه صفرا (0.05>p)، طحال (0.04>p) و افزایش حاشیه ای پانکراس (0.08=p) و کاهش حاشیه ای کبد (0.07=p) شد. اثرات متقابل پروتئین تک‌سلولی و پروبیوتیک بر وزن اندام های تولیدمثلی معنی دار نشد (0.05p) شد.بحث و نتیجه گیری: در مجموع، جایگزینی هر دو سطح کنجاله سویا با پروتئین تک‌سلولی تاثیر نامطلوبی بر صفات مورد مطالعه نشان نداد. هم چنین افزودن 100 میلی گرم پروبیوتیک به جیره، سبب بهبود وزن نسبی برخی اندام های داخلی (طحال و کیسه صفرا) و کاهش ph محتویات ایلئومی روده باریک شد.