تاثیر مکمل غذایی کیتوزان، اکسید روی و نان و ذرات اکسید روی پوشش داده شده با کیتوزان بر عملکرد رشد، ترکیب شیمیایی لاشه و فعالیت آنزیم های گوارشی در می گوی سفید غربی (penaeus vannamei)

مقدمه: در مطالعه حاضر اثر سطوح مختلف مکمل غذایی کیتوزان، اکسید روی و نانو ذرات اکسید روی پوشش داده شده با کیتوزان بر شاخص های رشد، بازماندگی، ترکیب شیمیایی و فعالیت آنزیم های گوارشی میگوی سفید غربی به مدت 90 روز بررسی شد. مواد و روش ها: بدین منظور، میگوها با میانگین وزن اولیه 0/11 ± 3/27 گرم در تانک های فایبرگلاس 300 لیتری با تراکم 40 عدد میگو در هر تانک، در قالب هشت تیمار مختلف با سطوح 10، 20 و40 میلی گرم در کیلوگرم غذا از مکمل خوراکی حاوی اکسید روی و نانو ذرات اکسید روی پوشش داده شده با کیتوزان، 36 میلی گرم در کیلوگرم غذا کیتوزان و تیمار کنترل (بدون افزودنی) با 3 تکرار غذادهی شدند. در انتهای دوره شاخص های رشد شامل میانگین افزایش وزن بدن، درصد افزایش وزن بدن، ضریب رشد ویژه و ضریب تبدیل غذایی، درصد بازماندگی، ترکیبات شیمیایی و فعالیت آنزیم های گوارشی با تیمار کنترل مورد مقایسه قرار گرفت. نتایج: نتایج نشان داد که استفاده از سطوح مختلف اکسید روی و نانو ذرات اکسید روی پوشش داده شده با کیتوزان در جیره غذایی موجب بهبود معنی دار شاخص های رشد و بازماندگی می گردد، به طوری که مناسب ترین افزایش وزن بدن، نرخ رشد ویژه و ضریب تبدیل غذایی در تیمارهای اکسید روی 20 و نانو ذرات اکسید روی پوشش داده شده با کیتوزان 10 میلی گرم مشاهده شد (0/05>p) در رابطه با آنالیز بیوشیمیایی لاشه و فعالیت آنزیم های گوارشی، نتایج حاکی از افزایش معنی دار پروتئین و چربی وفعالیت آنزیم های آمیلاز، لیپاز و پرتئاز در تیمارهای آزمایشی در مقایسه با تیمار کنترل بود(0/05>p). بحث و نیتجه گیری: نتایج این تحقیق نشان داد که سطح 10 میلی گرم در کیلوگرم اکسید روی پوشش داده شده با کیتوزان در جیره غذایی، می تواند جهت بهبود عملکرد رشد، بازماندگی، فعالیت آنزیم های گوارشی و کیفیت لاشه میگوی سفید غربی مورد استفاده قرار گیرد.