بررسی فلور میکروبی روده کوچک، تغییرات بافتی روده کور و عملکرد جوجه‌های گوشتی به دنبال خوراندن تفاله‌ گوجه‌فرنگی فر‌آوری شده با اوره و مکمل آنزیمی

مقدمه: این پژوهش با هدف بررسی فلور میکروبی روده کوچک و تغییرات بافتی روده کور و عملکرد به دنبال خوراندن تفاله‌ گوجه‌فرنگی فر‌آوری شده با اوره و مکمل آنزیمی در جوجه‌های گوشتی بود.مواد و روش ها: در این پژوهش از 504 قطعه جوجه گوشتی در قالب طرح کاملاً تصادفی با 7 تیمار و 4 تکرار و 18 قطعه جوجه در هر واحد استفاده شد. تیمارهای آزمایشی شامل: تفاله‌ گوجه‌فرنگی فرآوری نشده‌ بدون آنزیم به میزان 15 در‌صد جیره؛ تفاله‌ فرآوری شده با اوره بدون آنزیم (15 در‌صد جیره)؛ تفاله‌ فرآوری شده با اوره همراه با آنزیم (15 در‌صد جیره)؛ تفاله‌ فرآوری نشده بدون آنزیم (20 در‌صد جیره)؛ تفاله فرآوری شده با اوره بدون آنزیم (20 درصد جیره)؛ تفاله‌ فرآوری شده با اوره همراه با آنزیم (20 درصد جیره). در پایان دوره از هر تکرار یک جوجه برگزیده و نمونه‌های درونه ایلئوم و ژژنوم، بافت روده کور برداشته شد. ph و تعداد باکتری‌های لاکتوباسیلوس و اشرشیا کولای در نمونه‌ درون ایلئوم و ژژنوم و ویژگی‌های بافتی روده کور اندازه‌گیری شدند.نتایج: یافته‌های پژوهش نشان داد که ph در هر سه قسمت روده‌ باریک در همه‌ گروه‌هایی که با تفاله‌ گوجه‌فرنگی تغذیه شده بودند، کم تر از گروه شاهد بود (0.05>p). بلندای پرز در تیمار 15 درصد بدون فرآوری و سه سطح 20 درصد بدون فرآوری و فرآوری با اوره و فرآوری با اوره آنزیم اختلاف معنی دار با گروه شاهد داشت (0.05>p). هیچ کدام از تیمارهای آزمایشی نسبت به گروه شاهد باعث بهبود در ضریب تبدیل خوراک نشدند. بحث و نتیجه گیری: از آن جایی افزودن 15 درصد تفاله‌ گوجه‌فرنگی فرآوری نشده برخلاف دیگر تیمارها نسبت به گروه شاهد تاثیر کاهنده معنی‌داری‌ بر رشد وزنی روزانه و وزن نهایی جوجه‌های آزمایشی نداشت و هم چنین شمار باکتری‌ لاکتوباسیلوس ژژنوم در همه تیمارهای آزمایشی نسبت به گروه شاهد افزایش را نشان داد، گمان می رود افزودن سطح 15 درصد تفاله‌ گوجه‌فرنگی فرآوری شده بتواند جایگزین مناسبی در برنامه غذایی جوجه های گوشتی باشد.