مقایسه مدل مطلوبیت زیستگاه گوسفند وحشی(ovis orientalis) با استفاده از روشenfa و maxent در استان مرکزی

استان مرکزی با دارا بودن کوه ‌های مرتفع زیستگاه مطلوب گوسفند وحشی است، به‌ طوری‌ که جمعیت ‌های قابل توجهی از گوسفند وحشی در زیستگاه ‌های استان مرکزی مشاهده می‌ گردد. maxent براساس حداکثر آنتروپی یا نزدیک به واقعیت و enfa براساس توزیع نرمال می‌ باشد. با استفاده از روش‌ های تحلیل عامل آشیان بوم‌شناختی، حداکثر آنتروپی نقشه و مدل مطلوبیت زیستگاه گوسفند وحشی تهیه و با یکدیگر مقایسه گردید. نتایج مطالعه نشان می‌دهد در روش enfa  مساحت 118801 هکتار معادل 8 درصد و 4 فاکتور بوم‌شناختی نمایان‌‌گر 93% از اطلاعات است. مقادیر 1/603  ویژگی حاشیه ‌ای کل  و 0/229 تحمل پذیری نشان ‌دهنده تمایل گوسفند وحشی به مناطقی است که ارتفاع و شیب آن‌ ها بیش ‌تر از ارتفاع میانگین زیستگاه و تحمل پذیری کمی دارد. در روش maxent مساحت 169878 هکتار معادل 11 درصد از نیمه جنوبی استان مرکزی دارای زیستگاه مطلوب برای گوسفند وحشی می ‌باشد، در بین متغییرهای توسعه بیش ‌ترین اثرگذاری بر روی زیستگاه گوسفند وحشی مربوط به متغییر فاصله از شهرها (20 کیلومتر) و کم ‌ترین مربوط به جاده‌ های مال‌ رو می‌باشد و از متغییرهای بوم‌ شناسی بیش ‌ترین تاثیرگذاری مربوط به شیب  (20 درصد) و کم ‌ترین مربوط به ارتفاع می‌ باشد. با مقایسه roc مدل‌ ها مشخص گردید اعتبار مدل مطلوبیت زیستگاه با روش( maxent  (0/978 و با روش (enfa (0/651 می‌ باشد،که نشان‌گر عملکرد بهتر روش maxent نسبت به روش enfaمی ‌باشد. بر این اساس پیشنهاد می‌ شود در مدل‌ سازی مطلوبیت زیستگاه حیات وحش از روش maxent استفاده گردد.