تخصیص بهینه منابع گازی با استفاده از مدل های انرژی:مطالعه موردی میدان نفتی اهواز

این مطالعه به بررسی تخصیص بهینه منابع گاز طبیعی از میدان گازی پارس جنوبی بهبخش های مختلف شامل ساختمان، صنعت (پتروشیمی)، حمل ونقل (بصورت گا زطبیعی فشرده)، تولید برق، صادرات، تزریق به چاه های نفتی برای ازدیاد برداشت با تکیهبر مدل سازی زنجیره تولید، عرضه، تزریق گاز طبیعی در میدان نفتی، و ارزش افزودهحاصل از تزریق، توسط نرم افزار لیپ با درنظرگرفتن محدودیت های واقعی و عملیاتی بادر نظر گرفتن منبع گاز پارس جنوبی، با تمرکز ویژه بر پیامدهای آن برای میدان نفتیاهواز، می پردازد. روش تحقیق در این پژوهش بر پا یه مدل سازی کمی سیستم انرژیاستوار است. مدل لیپ در این پژوهش، شامل سه بخش اصلی (1) مدل سازی سمت عرضه، شامل تولید گاز طبیعی از میدان پارس جنوبی و تولید نفت از میدان اهواز، (2)مدل سازی سمت تقاضا، شامل تخصیص گاز به بخش های مختلف (ساختمان،صنعت/پتروشیمی، حمل ونقل cng ، تولید برق، صادرات) و ( 3 ) ادغام تزریق گازطبیعی برای ازدیاد برداشت نفت در میدان نفتی اهواز، با در نظر گرفتن محدودیت هایواقعی عملیاتی و ارزش افزوده حاصل از آن می باشد. یافته های کلیدی نشان می دهد کهاولویت بندی تخصیص گاز طبیعی برای ازدیاد برداشت نفت در میدان نفتی اهواز،بیشترین منافع اقتصادی را به همراه دارد. بخش پتروشیمی به دلیل پتانسیل ارزش افزوده بالا، در اولویت دوم قرار گرفت؛ اما پیامدهای زیست محیطی قابل توجهی از نظر انتشارگازهای گلخانه ای به همراه دارد. سایر سناریوها، از جمله تولید برق، حمل ونقل ( cng )، و صادرات، بر اساس تحلیل هزینه-فایده جامع (با در نظر گرفتن هزینه های سرمایه گذاری، عملیاتی، و زیست محیطی)، در اولویت های پایین تری قرار گرفتند. اینمطالعه نتیجه می گیرد که تخصیص بهینه گاز طبیعی، به ویژه با اولویت بندی تزریق آنبرای ازدیاد برداشت نفت در میادین نفتی بالغ مانند اهواز، همراه با توسعه استراتژیکصنعت پتروشیمی و استفاده کارآمد در تولید برق، برای حداکثرسازی بازده اقتصادی وتامین امنیت انرژی ایران ضروری است. این یافته ها، بینش های حیاتی را برایسیاست گذاران در جهت مدیریت پایدار منابع و بهینه سازی سبد انرژی کشور، فراهممی آورد.

optimal allocation of gas resources using energy models: a case study of ahvaz oil field

this study explores the optimal allocation of natural gas resources from the south pars gas field to various sectors, including residential buildings, industry (specifically petrochemicals), transportation (in the form of compressed natural gas), electricity generation, export, and injection into oil wells for enhanced oil recovery. utilizing a production chain modeling approach, the research focuses on the supply, injection, and the added value derived from gas injection in the oil field, employing the leap software while considering real-world operational constraints associated with the south pars gas source. particular emphasis is placed on the implications for the ahvaz oil field.the methodology is rooted in quantitative energy systems modeling. the leap model used in this study consists of three main components: (1) supply-side modeling, which encompasses natural gas production from the south pars field and oil production from the ahvaz field; (2) demand-side modeling, which involves the allocation of gas to various sectors (residential buildings, industry/petrochemicals, cng transportation, electricity generation, and export); and (3) integration of natural gas injection for enhanced oil recovery in the ahvaz oil field, while taking into account operational constraints and the associated added value.key findings indicate that prioritizing the allocation of natural gas for enhanced oil recovery in the ahvaz oil field results in the highest economic benefits. the petrochemical sector, due to its significant potential for added value, ranks second; however, it also presents considerable environmental implications in terms of greenhouse gas emissions. other scenarios—including electricity generation, transportation (cng), and export—are positioned lower in priority based on a comprehensive cost-benefit analysis that considers capital, operational, and environmental costs.this study concludes that the optimal allocation of natural gas, particularly with a focus on its injection for enhanced oil recovery in mature fields such as ahvaz, alongside strategic development of the petrochemical industry and efficient electricity generation, is crucial for maximizing economic returns and ensuring energy security in iran. the insights from this research provide essential guidance for policymakers aiming to manage resources sustainably and optimize the national energy portfolio