جستاری انتقادی بر خصوصی‌سازی آموزش و پرورش از دیدگاه قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران

آموزش و پرورش در توسعۀ کشور نقش بسزایی دارد. از این رو، دولت‌ها مکلف‌اند در برنامه‌‌ریزی‌های آموزشی موازینی را لحاظ دارند، به نحوی که کمیت و کیفیت مطلوب آموزشی تامین گردد. در این راستا حق بر دسترسی برابر به امکانات آموزشی هم‌سطح و دور از هرگونه تبعیض ناروا را می‌توان زیربنای تحقق عدالت آموزشی دانست. برخورداری از حق بر دسترسی به امکانات آموزشی برابر و هم‌سطح باید در کلیۀ ابعاد آموزشی ازجمله امکانات مادی و نیروی انسانی کارآمد و شایسته نیز تسری یابد. قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در اصول نوزدهم و بیستم با قائل شدنِ منزلت و حقوقِ برابر برای همگان، به تساوی عموم در برابر قانون تصریح دارد و این به آن معناست که باید تبعیض ناروا در تمام شئونات انسانی ازجمله در مسائل آموزشی ازمیان برداشته شود. بنابراین، دولت حق ندارد هیچ‌گونه تبعیضی بین افراد ملت قائل شود. در این راستا، مطابق اصل سی‌ام قانون اساسی که آموزش و پرورش را برای همۀ مردم به صورت رایگان مقرر داشته است، تاسیس مدارس خصوصی به نحوی که در حال حاضر اجرا می‌شود، نه‌تنها با اهداف و اصول قانون اساسی- که مشعر بر نفی تبعیضات ناروا است- مغایرت دارد، بلکه به گسترش شکاف طبقاتی در جامعه منجر شده، برخورداری از امکانات مطلوب آموزشی را به دارندگان تمکن مالی محدود می‌کند. این نوشتار با نگاهی تحلیلی- انتقادی تاسیس مدارس غیردولتی را در چارچوب قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران بررسی کرده و به این نتیجه رهنمون شده است که بر اساس قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، تاسیس مدارس خصوصی به شکلی که هم‌اکنون در کشور انجام می‌شود به دلیل ایجاد نابرابری‌های آموزشی به‌ هیچ عنوان موجه نیست.

the critical essay on the privatization of education from the perspective of the constitution of the islamic republic of iran

education plays an important role in the development of the country. therefore, the governments are obliged to have scales in their educational planning in such a way that they provide the appropriate quantity and quality of education. in this regard, the right to access educational facilities at the same level and away from unfair discrimination can be considered as the foundation of educational justice. access to the right to educational facilities of equal level should be more widespread in all educational levels than material facilities and competent human resources. in the 19th and 20th principles of the constitution of the islamic republic of iran, by recognizing the dignity and equal rights of all, it specifies the equality of the general public before the law, and this means that undue discrimination must be removed in all human affairs, including educational issues. therefore, the government does not have the right to discriminate among the people of the nation. in this regard, according to article 30 of the constitution, which provides free education for all people, private schools not only contradict the principles and principles of the basic principles-which is the negation of unjust discrimination - it causes that expand there is a class gap in the society and it can limit the desirable educational facilities to those with financial resources. this article made an analytical and critical look at the establishment of non-government schools within the framework of the selassie law of the islamic republic of iran and concluded that according to the constitution of the islamic republic of iran, the establishment of private schools is not justified despite educational inequalities with public schools.