مقایسه اثر سیستم‌های تمرین مقاومتی با شدت بالا، هرمی مسطح، دراپ ست و پیش خستگی بر هورمون رشد و فاکتور رشد شبه انسولین یک در مردان ورزشکار

مقدمه و هدف: تمرینات مقاومتی اثرات مثبتی بر ترکیب بدن، متابولیسم و عملکرد ورزشی دارند. استفاده از سیستم‌های تمرینی مختلف باعث می‌شود که تمرینات با شرایط فیزیکی ورزشکار تطبیق داده شود و باعث پیشرفت تمرینی فرد شود. هدف این پژوهش بررسی اثر روش‌های مختلف تمرین مقاومتی بر پاسخ هورمون رشد (gh) و فاکتور رشد شبه انسولین یک (igf-1) در مردان ورزشکار بود.مواد و روش‌ ها: ده ورزشکار مرد (سن 5.48± 25.21 سال، وزن 9.81±75.25 کیلوگرم، قد 4.75±180.31 سانتی‌متر) بصورت هدفمند و داوطلبانه، برای شرکت در این پژوهش انتخاب شدند و به صورت متقاطع چهار برنامه مختلف تمرین مقاومتی (با شدت بالا، هرم مسطح، ترکیبی درآپ ست، پیش خستگی) را طی یک جلسه انجام دادند. نمونه خونی پس از اجرای هر روش، از ورید بازوی دست راست آزمودنی‌ها برای اندازه‌گیری سطوح سرمی gh و igf-1، در دو دوره زمانی، قبل و بلافاصله بعد از تمرین، گرفته شد. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه‌های تکراری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ‌ها: نتایج نشان داد که بین سطوح gh و igf-1، قبل و بعد از تمرین در تمام روش‌های تمرینی تفاوت معناداری وجود دارد (0.05>p). همچنین مقایسه میانگین gh و igf-1 بین سیستم‌های تمرینی هیچ اختلاف معناداری را نشان نداد (0.05

comparison of the effect of high-intensity, flat pyramid, drop set and pre-exhaustion resistance training systems on growth hormone and insulin-like growth factor 1 in male athletes

introduction and purpose: resistance training has positive effects on body composition, metabolism and sports performance. the use of different training systems allows the exercises to be adapted to the athlete’s physical condition of the practitioner and makes the person’s training progress. the aim of this study was to investigate the effect of different methods of resistance training on the response of growth hormone (gh) and insulin-like growth factor-1 (igf-1) in male athletesmaterials and methods: ten male athletes (age 25.21 ± 5.48 years, weight 75.25 ± 9.81 kg, height 180.31 ± 4.75 cm) were purposefully and voluntarily selected to participate in this research and they performed four different programs of resistance exercise (high intensity, flat pyramid, drop set and pre-exhaustion) during one session in a crossover. after performing each method, a blood sample was taken from the subjects’ right arm vein to measure serum gh and igf-1 levels, in two time periods, before and immediately after exercise. data were analyzed using repeated measures analysis of variance.results: the results showed that there is a significant difference between the gh and igf-1 levels, before and after training in all training methods (p≤0.05). also, the comparison of the mean of gh and igf-1 between training systems did not show any significant difference (p>0.05).discussion and conclusion: the results showed that the high intensity, flat pyramid, drop set and pre-exhaustion training systems, despite the different training volume and intensity, becomes cause the same increase in gh and igf-1.