>
Fa   |   Ar   |   En
   ارتقاء کیفی منظر شهر تهران در تلاقی خیابان و فضای عمومی  
   
نویسنده منصوری مریم السادات ,آتشین بار محمد
منبع منظر - 1393 - دوره : 6 - شماره : 28 - صفحه:12 -17
چکیده    منظر شهری در تعریف علمی رایج، کیفیتی است که در رابطه‌ای رفت‌و‌برگشتی بین مخاطب و کالبد شهر پدید می‌‌آید. مولفه‌های کالبدی تولید این کیفیت، همه عناصری هستند که در شهر حضور دارند. خیابان و فضای عمومی1 از جمله این مولفه‌ها‌ هستند که نسبت به سایرین، نقش پررنگ‌تری در ادراک مخاطب دارند. از دلایل این ویژگی، کمیت و رخ‌دادهای اجتماعی است که در آنها به وقوع می‌پیوندد. جدا از تاثیر جداگانه هریک از این دو مولفه بر شهر، فضاهایی وجود دارد که کالبد آن حاصل اجتماع خیابان و فضای عمومی است؛ این فضای جدید دارای منظری ارتقاء‌یافته است که از همپوشانی کیفیت‌های خیابان و فضای عمومی نزد مخاطب حاصل می‌شود. چنین منظری می‌تواند دارای شناسه‌های منظر فرهنگی باشد. خیابان «ولیعصر» از خیابان‌های تاریخی تهران است که قدمت آن به زمان قاجار باز می‌گردد، این خیابان در زمان پهلوی اول تکمیل شد و در دوره پهلوی دوم نقش موثری در سازمان فضایی شهر تهران یافت. پس از انقلاب اسلامی، توجه صرفاً کالبدی مدیریت شهری به این خیابان نتوانست از نقش اصلی آن در سازمان فضایی بکاهد؛ چرا که طولانی‌ترین خیابان تهران در برخی نقاط دارای شناسه‌هایی است که در گذشت زمان با انطباق فعالیت‌های ارگانیک فضاهای عمومی و معماری خیابان، به ارزش آن افزوده می‌شود. این نوشتار به دنبال آن است که منظر خیابان ولیعصر تهران را در نقاط تلاقی آن با فضاهای عمومی تحلیل و تحولات آن‌را ارزیابی کند.
کلیدواژه خیابان ,فضای جمعی ,فضای عمومی ,منظر فرهنگی ,ولیعصر
آدرس دانشگاه پاریس غرب, پاریس, مدرسه کاربردی مطالعات عالی پاریس, پاریس
 
 

Copyright 2015
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved