>
Fa   |   Ar   |   En
   الهیات اعطائی(2)؛ دلالتهای قاعده‌ اعطاء در صفات و افعال واجب  
   
نویسنده محمدی احمدآبادی حسن ,متقی ‌فر سعید
منبع پژوهش هاي اعتقادي كلامي - 1400 - دوره : 11 - شماره : 41 - صفحه:191 -228
چکیده    قاعده‌ «معطی‌الشیئ» یکی از قواعد پرکاربرد در الهیات اسلامی است. این قاعده به دو شیوه در براهین اثبات صفات واجب به کار رفته است. در یک کاربرد در راستای اثبات مطلق صفات کمالیه و در کاربردی دیگر در جهت اثبات تک تک صفات کمالیه از جمله تمام اقسام علم واجب از جمله اثبات علم حضوری ذاتی، علم به غیر پیش از ایجاد، علم به غیر پس از ایجاد، علم فعلی و علم حضوری به غیر بهره برده‌اند. همچنانکه در اثبات صفات و ذاتی بودن صفاتی همچون قدرت، حیات، اراده، وجوب، خیریت، حقیت، بساطت، غناء و مالکیت به کار رفته است. این قاعده در اثبات گزاره‌های اساسی مرتبط با حوزه افعال الهی مانند قاعده الواحد، وجود منبسط، عوالم وجود، ابداع عالم و اتقان صنع نیز نقش آفرین است. نوشتار حاضر با اثبات نفوذ این قاعده در عمق مهمترین مسائل الهیات اسلامی، توصیف الهیات اسلامی به «الهیات اعطائی» را امری توجیه‌پذیر می‌داند.
کلیدواژه معطی‌الشیئ، خداشناسی، الهیات، صفات، افعال
آدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد نراق, گروه معارف اسلامی, ایران, حوزه علمیه, ایران
پست الکترونیکی saeed.2264@yahoo.com
 
     
   
Authors
  
 
 

Copyright 2023
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved