بررسی زیبایی شناسی قرآن کریم با رویکردی بر معناشناسی و تکثر معنا

اصل ترادف و تکثر معانی الفاظ قرآن کریم بعنوان یک رویکرد زیبایی شناختی این کتاب مقدس همواره مورد توجه صاحب نظران بوده است. این رویکرد همواره در طول تاریخ دارای موافقین و مخالفین زیادی بوده است. مفسرین و قرآن پژوهان موافق تکثر معنایی سعی دارند با بهره گیری از آن مقبولترین، قابل پذیرش ترین و زیباترین مفهوم و تفسیر از آیات الهی را ارائه نمایند. این رویکرد بعضاً با اتهاماتی همچون افتادن در دام تشتت، نسبیت گرایی و همین طور تفسیر به رای مواجه شده است. در مقاله حاضر سعی شده با بهره گیری از روش توصیفی تحلیلی و استفاده از شواهد قرآنی و دلایل متقن و علمی ضمن تبیین موضوع زیبایی و ابعاد مختلف آن به نقد و تحلیل آن پرداخته شود و ضمن پذیرش اصل عدم امکان ترادف برای واژگان قرآنی و محدودیت آنها از یک سوی و همچنین ضرورت ارائه موضوعات و مفاهیم فراوان دینی از سوی دیگر، آن را بعنوان اصلی مهم و کاربردی اثبات نماییم. نتایج تحقیق چنین است که در کاربردهای قرآنی واژگان زیبایی تفاوت‌هایی وجود دارد که در مجموعه برداشت‌های ما از آیات الهی تاثیر گذار است. در کاربردهای قرآنی واژگان زیبایی تفاوت‌هایی وجود دارد که در مجموعه برداشت‌های ما از آیات الهی تاثیر گذار است.

investigating the dimensions of the aesthetic value of the holy quran with an approach to plurality of meaning

the principle of synonymy and multiplicity of meanings of the words of the holy quran as an aesthetic approach of this holy book has always been considered by experts. this approach has always had many supporters and supporters throughout history. commentators and quranic scholars in favor of semantic pluralism try to use it to provide the most acceptable, acceptable and beautiful concept and interpretation of divine verses. this approach is sometimes faced with accusations such as falling into the trap of anarchism, relativism and interpretation. in the present article, we have tried to use descriptive-analytical method and use of quranic evidence and sound scientific reasons while explaining the subject of beauty and its various dimensions should be critiqued and analyzed, and while accepting the principle of the impossibility of synonymy for qur'anic words and their limitations on the one hand, as well as the necessity of presenting many religious topics and concepts on the other hand, prove it as an important and practical principle.