تطبیق معنویت سرخپوستی و عرفان اسلامی ( با تاکید بر احوال از نظر ابونصر سرّاج و کاستاندا)

عرفان، راه و روش کسب معرفت، بصیرت و سفری درونی از خود به خدا رسیدن است. عرفان اسلامی بر اساس تجربیات عارفانی چون: ابوسعید ابوالخیر، ابونصر سرّاج، مولوی و دیگر عرفا شکل گرفته‌است و معنویت سرخپوستی در بین سرخپوستان مکزیک، بر اساس تجربیات کارلوس کاستاندا، به جوامع معرفی شده است. این مقاله با هدف تطبیق احوال سالک در معنویت سرخپوستی با احوال سالک در عرفان اسلامی بر اساس احوالی که ابونصرسرّاج در کتاب« اللّمع» آورده است به روش توصیفی_ تحلیلی مورد مطالعۀ کتابخانه‌ای قرار گرفته است. نتیجۀ تحقیق نشان می‌دهد، سالک سرخپوستی احوالاتی از قبیل: مراقبه، قرب، محبت، خوف، رجا، وجد، انس، طمانینه، مشاهده و یقین، مراتب ده‌گانۀ احوال که در« الّلمع» آمده است، را تجربه می‌کند با این تفاوت که به دلیل نوظهور بودن این معنویت تقسیم بندی کلیشه‌ای« احوال» صورت نگرفته است.

indian spirituality and the implementation of islamic mysticism (with emphasis on status of abu nasr sarraj and castaneda)

mysticism is the way to gain knowledge, insight and an inner journey to reach god. islamic mysticism is based on the experiences of mystics such as abu sa'id abu al-khair, abu nasr saraj, rumi, and other mystics, and indian spirituality has been introduced to societies among mexican indians based on the experiences of carlos casta .eda. this article has been studied in a descriptive-analytical library with the aim of comparing the condition of the seeker in indian spirituality with the condition of the seeker in islamic mysticism based on the condition mentioned by abu nasr saraj in the book al-lama. the result of the research shows that the indian seeker experiences conditions such as: meditation, closeness, love, fear, hope, ecstasy, love, reassurance, observation and certainty, the tens of levels of conditions mentioned in al-lama, with the difference that the reason for the emergence of this spirituality is not the division of the stereotypes of state.