>
Fa   |   Ar   |   En
   اثر محلول پاشی گلیسین بتایین بر عملکرد و اجرای عملکرد آفتابگردان در شرایط شور  
   
نویسنده آرمین محمد
منبع اكوفيزيولوژي گياهي - 1392 - دوره : 5 - شماره : 12 - صفحه:52 -63
چکیده    به منظور بررسی اثر محلول پاشی گ?یسینبتائین بر عملکرد و اجزای عملکرد آفتابگردان در شرایط شور آزمایشی در دانشگاه آزاد اسلامی سبزوار در سال زراعی 90-89 انجام شد. این بررسی در قالب آزمایش فاکتوریل با طرح پایه بلوک های کامل تصادفی در 3 تکرار به صورت مزرعه ای انجام شد. فاکتورهای مورد بررسی محلول پاشی گ?یسینبتائین در چهار سطح 0، 50، 100 و 150 میلی مولار و زمان محلول پاشی در 3 سطح (v5 (5 برگی آفتابگردان) r1 (ظهور طبق) و r5(شروع گل‌دهی)) بود. مقایسه میانگین تیمارها نشان داد که بیشترین عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک، تعداد دانه در طبق و درصد پتاسیم برگ در محلول پاشی در هنگام 5 برگی به دست آمد، در صورتی که تاخیر در زمان محلول پاشی سبب افزایش مقدار پتاسیم در برگ آفتابگردان شد. وزن صد دانه تحت تاثیر زمان محلول پاشی قرار نگرفت، اگرچه بیشترین وزن صد دانه در محلول پاشی در زمان 5 برگی مشاهده شد. با افزایش مقدار مصرف گ?یسینبتائین عملکرد و اجزای عملکرد به صورت خطی افزایش یافت و بیشترین مقدار این صفات در محلول پاشی به مقدار 150 میلی مولار به دست آمد که تفاوت آماری معنی داری با مصرف 100 میلی مولار نداشت. افزایش میزان محلول پاشی از 100 به 150 میلی گرم سبب افزایش 75/5% میزان سدیم در گیاه شد. در مجموع می‌توان محلول پاشی در زمان 5 برگی به مقدار 100 میلی مولار را مناسب‌ترین تیمار برای حصول مناسب‌ترین عملکرد در شرایط شور توصیه کرد.
کلیدواژه شوری ,آفتابگردان ,گلایسین بتایین ,محلول پاشی
آدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد سبزوار, ایران
 
 

Copyright 2015
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved