>
Fa   |   Ar   |   En
   تاثیر تلفیق کودهای زیستی و شیمیایی بر عملکرد دانه، اجزای عملکرد و شاخص‌های رشدی گندم  
   
نویسنده حجتی پور اسحاق ,جعفری حقیقی برمک ,درستکار مسلم
منبع اكوفيزيولوژي گياهي - 1392 - دوره : 5 - شماره : 15 - صفحه:36 -48
چکیده    به منظور بررسی اثرات کودهای شیمیایی و زیستی و برهمکنش آنها بر ویژگی‌های فیزیولوژیک و عملکرد و اجزا عملکرد گندم(triticum aestivum) ، آزمایشی در سال زراعی 91-1390 در مرودشت انجام شد. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 3 تکرار بود. فاکتورهای آزمایش شامل تیمار کود نیتروژنه در چهار سطح صفر، 75، 150 و225 کیلوگرم نیتروژن خالص در هکتار و تیمار کود زیستی نیتروکارا در سه سطح: بدون مصرف کود زیستی، میزان توصیه شده (100 گرم در 130 کیلوگرم بذر) و دو برابر میزان توصیه شده (200 گرم در 130 کیلوگرم بذر) بوند. نتایج آزمایش نشان داد که بالاترین (6/7 تن در هکتار) عملکرد دانه در شرایط تلفیقی مصرف 225 کیلوگرم نیتروژن خالص و مصرف 200 گرم کود زیستی نیتروکارا و کمترین عملکرد دانه (9/2 تن در هکتار) در حالت شاهد (عدم مصرف کودهای زیستی و شیمیایی) حاصل شد. بالاترین تعداد دانه در سنبله و وزن هزار دانه نیز در شرایط تلفیقی کودهای شیمیایی و زیستی حاصل شد. در شرایط مصرف 150 کیلوگرم کود اوره همراه با 200 گرم کود زیستی نیتروکارا اختلاف معنی داری با شرایط مصرف 225 کیلوگرم کود اوره همراه با 100 گرم کود زیستی نیتروکارا نداشت. بنابراین می توان نتیجه گرفت که برای رسیدن به حداکثر عملکرد گندم، کود زیستی به تنهایی کافی نمی باشد و تلفیق کودهای زیستی و شیمیایی حداکثر تولید را حاصل می کنند.
کلیدواژه کود شیمیایی ,کود زیستی ,شاخص‌های رشدی ,عملکرد
آدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد ارسنجان, ایران, دانشگاه آزاد اسلامی واحد ارسنجان, ایران, مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان فارس, ایران
 
 

Copyright 2015
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved