مقایسه اثرات کارواکرول و لیدوکایین بر آریتمی‌های ناشی از اکونیتین در رت

زمینه و هدف: مطالعات قبلی نشان داده‌اند که کارواکرول اثرات کاهندگی فشارخون و برادی کاردی و مهارکنندگی کانال کلسیمی دارد. از آن جایی که باز شدن کانال‌های کلسیمی نقش مهمی در بروز آریتمی‌ها دارند، لذا این مطالعه با هدف مقایسه اثرات کارواکرول و لیدوکایین بر آریتمی‌های ناشی از اکونیتین در رت انجام شد.روش بررسی: در این مطالعه تجربی، هفتاد سر رت نر نژاد ویستار به هفت گروه ده‌تایی تقسیم شدند: گروه اول به عنوان کنترل، گروه دوم به‌ عنوان پیش‌درمان با لیدوکایین(ده میلی‌گرم در کیلوگرم)، گروه سوم و چهارم به ‌عنوان پیش‌درمان با کارواکرول ده و پنجاه میکروگرم در کیلوگرم، گروه پنجم به ‌عنوان درمان با لیدوکایین و گروه ششم و هفتم به ‌عنوان درمان با کارواکرول ده و پنجاه میکروگرم در کیلوگرم. لیدوکایین و کارواکرول به ‌ترتیب قبل و بعد از تجویز اکونیتین جهت پیش‌درمان و درمان به صورت وریدی تزریق شدند. با استفاده از لید ii قلبی، آریتمی‌های بطنی شامل: زمان شروع آریتمی‌های بطنی، درصد بروز فیبریلاسیون بطنی قابل برگشت و غیرقابل برگشت و فیبریلاسیون دهلیزی به مدت سی دقیقه پس از تزریق اکونیتین ثبت شدند. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماریgraphpad prism ویرایش 5 و آزمونهای آماری anova، range tukey و fisher exact test تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: زمان شروع آریتمی‌ها، درصد بروز انواع آریتمی و فیبریلاسیون بطنی غیرقابل برگشت در گروههای درمان و پیش‌درمان با لیدوکایین به‌ طور معناداری کاهش داشت، در گروههای کارواکرول پنجاه میکروگرم درمان و پیش‌درمان نیز به‌طور قابل ملاحظه‌ای کاهش یافت، اما نه به اندازه‌ای که در گروه لیدوکایین کاهش یافته بود. تفاوت معناداری بین گروه کنترل و گروههای کارواکرول ده میکروگرم درمان و پیش‌درمان وجود نداشت.نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج این مطالعه، حداکثر دوزی از کارواکرول که تاثیر معنی‌داری بر فشار خون ندارد، باعث کاهش شدت آریتمی‌های ناشی از اکونیتین می‌گردد که سودمندی آن را در پیشگیری و بهبود آریتمیهای قلبی مطرح میسازد.