مقایسه خطر ناشی از آسیب سر سوزن در بین پرستاران شاغل در بخش اورژانس با پرستاران شاغل در سایر بخشهای بیمارستانی

زمینه و هدف: کار پرستاری در بخشهای اورژانس علاوه بر سختی طاقت‌ فرسا و فشار کاری زیاد، همراه با افزایش خطر در برخی آسیبهای شغلی است. از مهمترین این آسیبها، صدمات ناشی از فرو رفتن سوزن می‌باشد. میزان بروز این آسیب در بخشهای مختلف بیمارستانی، متفاوت است. هدف از این مطالعه تعیین خطر بروز آسیب ناشی از سوزن در پرستاران بخشهای اورژانس در مقایسه با سایر بخشها در بیمارستانهای شهر قزوین در سال 1389 می‌باشد. روش بررسی: این مطالعه به روش کوهورت تاریخی، بر روی پرستاران شاغل در بیمارستانهای شهر قزوین انجام شد. جامعه آماری شامل کادر پرستاری مسیول مراقبت بیماران بود. 52 نفر از پرستاران بخشهای اورژانس و 258 نفر از پرستاران سایر بخشهای همان بیمارستانها (گروه شاهد) مورد بررسی قرار گرفتند. ابزار جمع‌آوری داده ها پرسشنامه خودایفا بود. جهت تعیین اعتبار ابزار از روش اعتبار محتوی و برای تعیین اعتماد آن از روش آزمون مجدد استفاده گردید. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری spss ویرایش 16 و آزمونهای آماری independent t test ،mann-whitney، chi-square، fisher exact test و logistic regression در سطح معناداری 05/0 تجزیه و تحلیل شدند.یافته‌ها: خطر بروز آسیب سوزن در بخشهای اورژانس سه برابر بیشتر از سایر بخشها بود (01/0p < ). میانگین تعداد تخت در بخشهای اورژانس 7/6± 2/24 و در سایر بخشها 7/10± 1/18 بود (03/0=p). این درحالی است که میانگین تعداد پرستار در نوبتهای مختلف در بخشهای اورژانس کمتر از سایر بخشها بود و تفاوت در خصوص نوبت عصر معنی‌دار بود (05/0p < ). با این همه بر اساس نتایج logistic regression، کار در بخش اورژانس همچنان یک عامل خطر مستقل برای بروز بیشتر آسیب سرسوزن بود (05/0p < ).نتیجه‌گیری: خطر بروز آسیب سوزن در پرستاران بخشهای اورژانس به طور قابل توجهی بالاتر از سایر بخشهاست. به نظر می‌رسد تعداد بیشتر تخت به ازای هر پرستار یکی از عوامل موثر در این افزایش خطر باشد. پیشنهاد می‌شود با افزایش تعداد پرستاران در بخشهای اورژانس به ویژه در نوبتهای عصر، احتمال بروز این آسیب خطرناک را کاهش داد.