بررسی سازگاری روانی اجتماعی بیماران دیابتی نوع دو مراجعه‌کننده به مرکز دیابت شهرستان بیرجند در سال 1392

زمینه و هدف: دیابت از جمله بیماری‌های مزمن می‌باشد که می‌تواند سازگاری جسمی، روانی و اجتماعی بیماران را تحت تاثیر قرار دهد. این مطالعه با هدف بررسی سازگاری روانی اجتماعی بیماران دیابتی نوع دو مراجعه‌کننده به مرکز دیابت شهرستان بیرجند انجام شد. روش بررسی: این مطالعه توصیفی- تحلیلی بر روی صد و بیست بیمار دیابتی مراجعه‌کننده به مرکز دیابت شهر بیرجند که به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند، انجام شد. ابزار گردآوری داده‌ها فرم مشخصات دموگرافیک و پرسشنامه سازگاری روانی اجتماعی با بیماری pais بود که پس از تایید روایی محتوی توسط ده نفر از اساتید دانشگاه، پایایی آن به وسیله cronbach alpha در بیست نفر از بیماران 94/0 محاسبه شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری spss ویرایش 15 و آزمونهای آماری independent t test و anova در سطح معنی‌داری 05/0p < تجزیه و تحلیل شدند.یافته‌ها: میانگین امتیاز کل سازگاری روانی اجتماعی 43/0± 28/1 و در سطح متوسط بود. با افزایش میزان تحصیلات، میانگین امتیاز سازگاری روانی اجتماعی کل و مولفه‌های محیط خانواده، محیط اجتماعی و اختلالات روانشناختی در بیماران به طور معنی‌داری افزایش داشت ولی با افزایش میزان مدت ابتلا به دیابت، میانگین امتیاز سازگاری روانی اجتماعی در مولفه‌های محیط‌کار، روابط جنسی و روابط اجتماعی در بیماران کاهش داشت.نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج این مطالعه، سازگاری روانی اجتماعی بیماران دیابتی در حد متوسط و متغیرهای جمعیت‌شناختی از عوامل مرتبط با میزان سازگاری روانی اجتماعی بیماران دیابتی نوع دو می‌باشد. انجام برنامه‌ریزی به صورت مداخلات آموزشی و مراقبتی توسط مراکز آموزشی درمانی به منظور ارتقای سازگاری روانی اجتماعی و در نتیجه درمان طبی موثرتر ضروری به نظر می‌رسد.