تاثیر تماس پوستی مادر و نوزاد بر وضعیت تغذیه با شیر مادر در نوزادان ترم سزارینی

زمینه و هدف: نوزادان در تماس پوست به پوست با مادر پس از تولد، فوراً سینه مادر را جستجو و بدون کمک شروع به مکیدن می‌کنند. هدف این مطالعه تعیین تاثیر تماس پوست به پوست مادر بر وضعیت تغذیه با شیرمادر در نوزادان ترم سزارینی می‌باشد.روش بررسی: در این کارآزمایی بالینی نود زوج مادر و نوزاد سزارینی از تیرماه تا آبان ماه 1390 در بیمارستان عسلی خرم‌آباد که معیارهای ورود به مطالعه را دارا بودند، به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به روش تصادفی ساده در دو گروه تماس پوست به پوست (46 زوج) و مراقبت معمول (44 زوج) قرار گرفتند. در گروه آزمون، مادر پس از سزارین به بخش منتقل شد و نوزاد لخت پوشک شده، در وضعیت رو به شکم در بین سینه‌های مادر به مدت یک ساعت قرار گرفت. در گروه شاهد، طبق روش معمول بیمارستان، نوزاد به صورت لباس پوشیده درون کات نگهداری، سپس جهت شروع شیردهی در بغل مادر قرار ‌گرفت. طی مدت یک ساعت تماس نوزاد با مادر، به هر دو گروه آموزش شیردهی داده شد و در پایان یک ساعت، وضعیت تغذیه نوزاد با استفاده از چک لیست استاندارد ارزیابی وضعیت تغذیه نوزاد بررسی شد. جهت روایی پرسشنامه از روش اعتبار محتوی و جهت پایایی آن از مشاهده همزمان استفاده شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری spss ویرایش 17 و آمار توصیفی شامل: فراوانی، میانگین، انحراف‌معیار و آزمونهای independent t test و chi-square تجزیه و تحلیل شدند.یافته‌ها: بین وضعیت تغذیه نوزادان ترم از نظر آمادگی جهت تغذیه (021/0=p) و وضعیت مکیدن (03/0=p) در دو گروه تماس پوستی و مراقبت معمول تفاوت آماری معنی‌داری مشاهده شد. همچنین میانگین امتیاز بررسی وضعیت تغذیه نوزادان در گروه تماس پوستی(63/3±76/8) نسبت به گروه مراقبت معمول (5/3±25/7) به طور معنی‌داری بیشتر بود(048/0=p). نتیجه‌گیری: تماس پوست به پوست مادر و نوزاد به مدت یک ساعت بعد از عمل سزارین سبب ارتقای میزان موفقیت تغذیه با شیر مادر می‌شود.