بررسی رابطه هوش هیجانی و وابستگی به تلفن همراه در دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی بیرجند در سال 1391

زمینه و هدف : استفاده نامناسب از تلفن همراه، در برخی افراد منجر به استرس‌های پاتولوژیک می‌گردد. شناسایی افراد در معرض خطر، شرایط زمینه‌ساز و پیشگیری اهمیت دارد. هیجانات تنظیم نشده می‌تواند منجر به رفتارهای اعتیادآور و اجباری شود، به همین جهت هدف از این مطالعه بررسی رابطه هوش هیجانی و وابستگی به تلفن همراه در دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی بیرجند در سال 1391 می‌باشد.روش بررسی: این مطالعه توصیفی تحلیلی بر روی 312 دانشجو که به روش نمونه‌گیری تصادفی سیستمیک انتخاب شدند، انجام شد. ابزار جمع‌آوری داده‌ها، پرسشنامه هوش هیجانی bar-on نود سوالی پنج گزینه‌ای و وابستگی به تلفن همراه بیست سوالی سه حیطه‌ای بود که نمره کمتر از 63 استفاده متوسط، 63-70 استفاده شدید و نمره بیشتر یا مساوی هفتاد اعتیاد در نظر گرفته ‌شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار spss ویرایش 14 و آزمونهای آماری chi-square ، fisher exact test، independent t test، anova، ضریب همبستگی pearson و regression تجزیه و تحلیل شدند.یافته‌ها: از 312 دانشجو با میانگین سن 39/3±16/22 سال، 283 نفر معادل 90% استفاده متوسط، 23 نفر برابر 4/7% استفاده شدید و شش نفر معادل 9/1% اعتیاد داشتند. وابستگی به تلفن با مدت استفاده از آن تفاوت معنی‌دار (05/0p < ) ولی با میانگین نمره هوش هیجانی تفاوت معنی‌داری نداشت و در دانشجویان کارشناسی ارشد و متاهل بیشتر بود. میانگین نمره وابستگی به موبایل در دانشجویان 61/11±59/45 و بیشترین میانگین مربوط به حیطه اجبار و اصرار 70/4±91/18 بود. بین هوش هیجانی با وابستگی به تلفن همراه ارتباط مثبت و معنی‌داری وجود داشت (001/0p < ) و ضریب همبستگی وابستگی به تلفن همراه و هوش هیجانی برابر 29/0 و مدل رگرسیون نشان داد که هوش هیجانی توان پیش‌بینی وابستگی به موبایل را دارد. نتیجه‌گیری: وابستگی به تلفن همراه بر پایه هوش هیجانی قابل پیش‌بینی است و می‌توان با شناسایی شرایط زمینه‌ساز و افراد در معرض خطر و کنترل تنشهای هیجانی از وابستگی پیشگیری کرد.