سلامت روان دانشجویان پسر ورزشکار و غیرورزشکار دانشگاه پیام نورشهر بیرجند (سال 90-1389)

زمینه و هدف: سلامت روان، به عنوان یکی از ملاک‌های تعیین‌کننده سلامت عمومی افراد در نظر گرفته می‌شود. نظر به اهمیت توجه به دانشجویان و شیوع بالای سلامت روان مختل در دانشجویان، تحقیق حاضر با هدف ارزیابی و مقایسه ابعاد سلامت عمومی در دانشجویان ورزشکار و غیرورزشکار شهر بیرجند انجام شد.روش تحقیق: در این مطالعه مورد- شاهدی، تعداد 75 نفر از دانشجویان پسر ورزشکار دانشگاه پیام نور شهر بیرجند، عضو گروه‌‌های ورزشی دانشگاه با حداقل دو سال سابقه فعالیت ورزشی مستمر، به صورت سرشماری و به همان تعداد، دانشجوی پسر غیرورزشکار فاقد سابقه فعالیت مستمر ورزشی که از نظر سن با گروه مورد همسان شده بودند، انتخاب شدند. هر دو گروه، فرم مشخصات فردی و پرسشنامه سلامت عمومی ghq28 را تکمیل کردند. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارspss (ویرایش 11) و آزمون‌های آماری توصیفی، آزمون غیر پارامتریک من‌ویتنی و آزمون دقیق فیشر، در سطح معنی‌داری 05/0p < تجزیه تحلیل شدند.یافته‌ها: میانگین نمره سلامت روان در دانشجویان غیرورزشکار، به طور معنی‌داری بیشتر از دانشجویان ورزشکار بود (007/0=p). در خرده مقیاس‌های پرسشنامه نیز در هر چهار خرده مقیاس، میانگین نمرات در دانشجویان غیرورزشکار بیشتر بود؛ تفاوت‌ها بین دو گروه، در خرده مقیاس‌های علایم جسمانی، علایم اضطرابی، اختلال خواب و کارکرد اجتماعی و علایم افسردگی معنی‌دار بود (05/0p < ).نتیجه‌گیری: نتایج این تحقیق، بیانگر سلامت روان بهتر در دانشجویان ورزشکار نسبت به دانشجویان غیرورزشکار می‌باشد.