|
|
|
|
تاثیر آموزش آرامسازی بر تنش، اضطراب و افسردگی مادران
|
|
|
|
|
|
|
|
نویسنده
|
شهریاری ظریفه ,میری محمدرضا ,شریفزاده غلامرضا ,دستجردی رضا ,ولوی مریم
|
|
منبع
|
modern care journal - 1391 - دوره : 9 - شماره : 4 - صفحه:279 -284
|
|
چکیده
|
زمینه و هدف: تنش مزمن، علاوه بر این که باعث تحریکپذیری و بیثباتی خلق میشود، از عوامل مهم در افزایش اضطراب و افسردگی به شمار میآید. با توجه به اهمیت کاهش تنش، اضطراب و افسردگی به روشهای غیر دارویی، مطالعه حاضر با هدف ارزیابی تاثیر آموزش آرامسازی بر تنش، اضطراب و افسردگی مادران دارای دختر عقبمانده ذهنی آموزشپذیر انجام شد.روش تحقیق: این مطالعه کارآزمایی میدانی شاهددار تصادفیشده، بر روی 36 مادر دارای کودک عقبمانده ذهنی انجام شد. ابتدا پرسشنامه dass 21 (the depression anxiety stress scales) برای همه مادران تکمیل گردید؛ سپس مادران به صورت تصادفی، به دو گروه شاهد و مورد تقسیم شدند. روش آرامسازی به گروه مورد مداخله در مدت پنج جلسه به صورت تیوری آموزش و همزمان تمرین عملی انجام شد. گروه شاهد هیچ آموزشی دریافت نکردند. یک ماه پس از برگزاری جلسات آموزشی، پرسشنامه dass 21 مجدداً برای افراد هر دو گروه تکمیل گردید. دادهها با استفاده از نرمافزار spss (ویرایش 13) و آزمونهای آماری تیزوج و تیمستقل در سطح معنیداری 05/0?= تجزیه و تحلیل شدند. یافتهها: میانگین نمره تنش، اضطراب و افسردگی قبل از مداخله، در دو گروه تفاوت معنیداری را نشان نداد ولی در هفته چهارم پس از آموزش آرامسازی، نمره کلّ تنش از 4/10±1/19 به 6/7±1/14 (001/0p < )، نمره افسردگی از 9/9±7/15 به 9/6±3/11 (003/0=p) و نمره اضطراب از 6/10±4/14 به 5/6±7/9 (003/0=p) کاهش یافت که از نظر آماری معنیدار بود. نتیجهگیری: آموزش آرامسازی بر کاهش تنش، اضطراب و افسردگی مادران دارای کودک عقبمانده ذهنی موثّر است؛ بنابراین برای پیشگیری از ایجاد اختلالات روانی و آسیبدیدن فرد و خانوادهها، باید این آموزشها بیشتر مورد توجه مشاوران، کارکنان مدارس استثنایی و بهزیستی قرار گیرند.
|
|
کلیدواژه
|
تنش ,اضطراب ,افسردگی ,آرامگرفتگی ,تکنیکهای آرامبخش ,عقبماندگی ذهنی
|
|
آدرس
|
دانشگاه علوم پزشکی بیرجند, کارشناس ارشد روانشناسی کودکان استثنایی، کارشناس بهداشت روان، مرکز بهداشت شهرستان قاینات، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، ایران, ایران, دانشگاه علوم پزشکی بیرجند, دانشیار،گروه بهداشت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، ایران, ایران, دانشگاه علوم پزشکی بیرجند, نویسنده مسوول، کارشناس ارشد اپیدمیولوژی، عضو هیات علمی مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثّر بر سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، ایران, ایران, دانشگاه علوم پزشکی بیرجند, استادیار روانشناسی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، ایران, ایران, دانشگاه علوم پزشکی بیرجند, کارشناس علوم آزمایشگاه، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، ایران, ایران
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Authors
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|