اثربخشی آموزش مهارت‌های خودآگاهی و ابراز وجود، بر سازگاری و عزت نفس مادران کودکان کم‌توان ذهنی

زمینه و هدف: تولد یک کودک کم‌توان ذهنی، به عنوان یک بحران می‌تواند تاثیرات نامطلوبی بر ساختار و عملکرد خانواده داشته باشد و والدین، به‌وی‍ژه مادران را تحت تنش‌های جسمی، روانی، اجتماعی و اقتصادی قرار دهد. پژوهش حاضر، با هدف تعیین تاثیر آموزش مهارت‌های خودآگاهی و ابراز وجود مبتنی بر گروه‌درمانی، بر سازگاری و عزت نفس مادران کودکان کم‌توان ذهنی شهرکرد در سال 1388 انجام گرفت.روش تحقیق: پژوهش حاضر از نوع نیمه‌تجربی و کاربردی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون بود که در سال 1388 انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه مادران کودکان کم‌توان ذهنی شهرکرد بود که از بین آنها، نمونه‌ای مشتمل بر 30 نفر، با شیوه نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب و مداخله بر روی آنها صورت گرفت. ابزار مورد استفاده در این پژوهش، پرسشنامه سازگاری بل و مقیاس عزت نفس روزنبرگ بود. والدین کودکان به مدت 12 جلسه و هر هفته 2جلسه، تحت آموزش 2 مهارت خودآگاهی و ابراز وجود، از مجموعه مهارت‌های زندگی قرار گرفتند. داده‌های جمع‌آوری‌شده، به کمک نرم‌افزارspss (ویرایش 15) و آزمونt زوجی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. مقدار 05/0p < به عنوان سطح معنی‌داری تفاوت‌ها در نظر گرفته شد.یافته‌ها: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که آموزش مهارت‌های خودآگاهی و ابراز وجود، بر سازگاری کلی و مولّفه‌های آن (سازگاری اجتماعی، سازگاری در خانه، سازگاری عاطفی) و نیز عزت نفس مادران کودکان کم‌توان ذهنی، تاثیر مثبت معنی‌داری داشته است (001/0p=).نتیجه‌گیری: آموزش مهارت‌های خودآگاهی و ابراز وجود، روشی موثّر برای افزایش سازگاری و عزت نفس مادران کودکان کم‌توان ذهنی است.