بررسی جوّ توانمندسازی بیمارستان‌های دانشگاهی شهر بیرجند از دیدگاه دانشجویان پرستاری کارورز در عرصه دانشکده پرستاری و مامایی (سال 1391)

زمینه و هدف: مهمترین و حیاتی‌ترین دارایی مراکز بهداشتی، درمانی، نیروی انسانی توانمند می‌باشد. از آنجا که در مراکز آموزشی، کارورزان به عنوان عضو موثر گروه مراقبت از بیمار هستند و توانمندی ایشان تاثیر بسزایی در کارایی و مراقبت از بیماران دارد و با توجه به این که مشخص نیست که محیط‌های بالینی تا چه اندازه برای توانمندسازی دانشجویان پرستاری در عرصه مناسب است، این مطالعه با هدف تعیین جوّ توانمندسازی بیمارستان‌های دانشگاهی شهر بیرجند از دیدگاه دانشجویان کارورز در عرصه دانشکده پرستاری و مامایی انجام شد. روش تحقیق: در این مطالعه که به صورت توصیفی- مقطعی و در بهار 1391 انجام شد، 33 دانشجوی پرستاری کارورز در عرصه دانشکده پرستاری و مامایی بیرجند به صورت سرشماری مورد بررسی قرار گرفتند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه جوّ توانمندسازی scott و jaffe شامل 38 گویه و 9 مولفه با مقیاس چهار رتبه‌ای لیکرت، جمع‌آوری شدند. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری spss (ویرایش 17) آزمون‌های آماری تی مستقل و ضریب همبستگی پیرسون در سطح معنی‌داری 05/0p < تجزیه و تحلیل شدند.یافته‌ها: امتیاز کلّ جوّ توانمندسازی در این پژوهش در سطح متوسط و میانگین آن 34/0±26/2 و امتیاز بیشتر مولفه‌ها (روشنی هدف‌ها، رفتار عادلانه، روحیه، شناخت و قدردانی، کار گروهی، مشارکت، محیط کار سالم) در حدّ متوسط و در مورد مولفه‌های آموزش و ارتباطات کم بود. میانگین امتیاز جوّ توانمندسازی در مولفه ارتباط با بومی بودن (035/0p=) و مولفه رفتار عادلانه با محل سکونت (046/0p=) از نظر آماری تفاوت معنی‌داری داشت و میانگین مولفه‌های محیط کار سالم (039/0p=) و مشارکت (033/0p=) نیز با سن از نظر آماری ارتباط منفی معنی‌داری داشت. نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های این تحقیق، جوّ توانمندسازی بیمارستان‌های دانشگاهی مورد بررسی برای دانشجویان در حدّ متوسط بود؛ به نظر می‌رسد مدیران مرکز آموزشی درمانی می‌بایست دانشجویان در عرصه را از برنامه‌ها و اهداف بیمارستان مطلع سازند و در بدو ورود، ایشان را نسبت به محیط کار آشنا و در کارهای گروهی و تصمیم‌سازی‌های درمانی از نظرات ایشان استفاده نمایند.