بررسی عوامل استرس‌زای شغلی در پرستاران شاغل در بیمارستانهای وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد در سال 1382

زمینه و هدف: استرس عمومی‌ترین مساله روزمره زندگی انسان امروزی می‌باشد. دنیای صنعتی و پیشرفتهای روزافزون آن، اگرچه باعث آسایش جسمی افراد شده ولی بار فکری آنها را افزایش داده است. فشارهای شغلی در حدّ مطلوب برای پیشرفت کار لازم می‌باشند، ولی در صورتی که از حدّ فراتر روند منجر به بروز استرس شغلی می شوند و سلامتی کارکنان را به خطر می‌اندازند. از طرفی استرس شغلی می‌تواند اهداف سازمان را به خطر انداخته و کیفیت عملکرد فرد را کاهش دهد. با توجه به مواجهه پرستاران با عوامل استرس‌زای مختلف در محیط کار، مطالعه حاضر با هدف تعیین عوامل استرس‌زای شغلی در پرستاران انجام شد.روش تحقیق: در این مطالعه توصیفی، تمامی پرستاران شاغل در یکی از بیمارستانهای دانشگاه علوم پزشکی شهر کرد (رسمی، آزمایشی، پیمانی و شرکتی)، مورد بررسی قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه استاندارد استرس پرستاران (toft و anderson) و پرسشنامه خودساخته جهت جمع‌آوری مشخصات فردی جامعه پژوهش بود. داده‌های جمع‌آوری شده با استفاده از نرم‌افزار spss و آزمونهای آماری توصیفث و تحلیلی در سطح معنی‌داری 05/0p? مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: در مجموع 151 نفر مورد ارزیابی قرار گرفتند. بیشتر پرستاران استرسی با شدّت متوسط را تحمل می‌کردند؛ همچنین بین امتیاز تمام اجزای استرس شغلی بررسی شده و امتیاز کل استرس شغلی ارتباط مثبت آماری مشاهده گردید (001/0p < )؛ عامل عدم اطمینان از درمان بیشترین ارتباط را با شدت کل استرس شغلی پرستاران نشان داد. خصوصیات فردی با استرس شغلی افراد ارتباط معنی‌داری نشان ندادند (05/0p > ). نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج تحقیق، استفاده از شیوه‌های مناسب پیشگیری و مقابله، در دو بعد فرد و سازمان در جهت کاهش استرس شغلی پرستاران پیشنهاد می‌گردد.واژه‌های کلیدی: استرس شغلی؛ استرسور؛ پرستار